Her sabah her sabah ata binilmez
Ata binince de uğru boş gerek
Her güzele benim diye yanılmaz
Zilif kıvrım kıvrım eğri baş gerek
Atın iyisi de tezceden alır
Güzelin yüzünde çifte ben olur
Hey ağalar at dördünde çiğ olur
Güzele on dört de ata beş gerek
Atın iyisi de kulağın(ı) diker
Güzel ırgalanır omzunu silker
Kınalı keklik gibi gürleyip kalkar
Güzele gerdan da ata döş gerek
Dadaloğlu’m der de gel böyle söyle
Eksiği var ise sen tamam eyle
Bin arap ata da gönlünü eğle
Yavuz ata uygun arkadaş gerek