Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Buradayım, gökdelenin kapısında, yine de tutuşmuş bir çöl gecesi içimde. Sarsılıyorum feryatlar ve patlamalarla. Sarılmak istiyor boynuma bir kız çocuğu. Biri…
kuşlar bilir bir berkin daha konamayacak sabaha onun kafesini kırdılar sürü döndü soğukta kalanlar akşam oldularah kuşlar bilir gök görgüsü yerin…
pencereden giren mehtap bu evde hırsız var mehtapta pencerede oturmuş beni görüyorumkapıyı çalsam içerden ben çıkacağım içerden çıkacak beni ne kadar…
Mutluluğun resmini çizemedi Abidin Ama sen Kalbime Acının resmini çizip de gittin Bence bu resimle Tarihe bile geçtin
Bir heykel düşünde canlandığını gördü Yayıldı damarlarına kan; Soluk aldı, güldü, öksürdü Ve kımıldandı ardından.Bahardı, aydınlık bir gündü Gök uzanıyordu alabildiğine…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
ilkin bir kadını kestiler soyup giysilerini sonra kitapları yaktılar, suları kestiler su bir ulusun özlemidir…
Yine akşam oldu, Yalnızlık omuzlarıma çivisini çaktı yine, Uzaklık aynı gerçi, Heryerdeyken olan uzaklığın pek…
Nasıl anımsamazsın Özdemiroğlu’nu, Hani gün boyu içer içer de sonra Uyurdu kolları bir gulamın boynunda.…
Yavaş sessiz senin buyruğunda toplanır altın yavaş sessiz Yavaş sessiz senin buyruğunda dağılır buğday yavaş…
Ne zaman yandi elin Ne zaman yakti ellerini hatiram Ne zaman bir yuzuk gibi takti…
Bu kuklaların kukla olmadığı besbelli Ne söyledilerse tıpıtıpına gerçek besbelli Altın saçlarını yana atışı yok…