Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Memnunum yaşamaktan Güzel bir kadın görsem Gönlü………………..
Dalar gider pencereler önünde şimdi Ilık yaz akşamlarını hatırlar Vapurlar geçer bomboş güverteleri Bomboş uzanan denizin üstünde Aç bir karabatak dalar…
Liderimiz uzaylı,silahımız ok bizim Hilede, iftirada üstümüze yok bizim. Bal,sirke,soğan,şeker,et,süt,nane,sarımsak; Katar çorba yaparız,hünerimiz çok bizim.(Gökçekimi)
Birden bire sanki çıplak Bir oyunuyla hafızanın Bir kuş sesi çırpınarak Düştü bağrına hazanın.Her bahçenin yaba………………..
İhtiyarlık ile gençlik diyerek, Şu hayatı ikiye böldürme! Ey büyüken de büyük Allah’ım, Benden evvel s..imi öldürme!
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Dün fena sıkıldım akşama kadar İki paket cigara bana mısın demedi Yazı yazacak oldum, sarmadı…
Bir sargın umut yakaladım onu kuşandım Serin mavi bir gökyüzü buldum onu kuşandım Denizde doğru…
Doktor bir kavisim var bir kavisim var Geçen günden beri bir kavisim var Ondan bir…
Atı’lar deltalara gömülen atı’lar, Saçı’lar fiyortları öpen saçı’lar, Kutu’lar, Haliçlerden sus………………..
Dilimin ucunda bir eski arkadaş adı, Unutulmuş şekilleri taşıyan bulutlar; Bir gökyüzü genişliğiyle ruhuma dolar…
Ölü bir kente sürülmüş, tutuk Sinsi bir sokakta tek başına Sorumsuz bir denizde gü………………..