Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Çok pahalıya mal oldu bana aşkın Uğrunda bütün gemilerim battı Mutluluk sermayem kül oldu – yandı Tavana vurmuştu umutlarım gelişinle Giderken…
Sevgilim karakol menekşesi bıçkın İsmetpaşaya dik dik bakan joplu sopalı Anafartalar pervazındaGörülsün diye içim dışım yalın giyineceğime dair ona söz verdiğimi…
Kaç yüreğin vardı ki katlandın baba Bu acılara Kaç elinle savaş verdin yokluğa Kaç ayakla tırmandın bu yokuşları Kaç kanatla göğüs…
sen ey yeniden çiçek açan ağaç… gökyüzünün mavisini dağıtan rüzgâr.. bunlar senin gözlerin ey yıkıcı sevgilisen ey yırtıcı sevgili, ey yetinmezlik…
Bir gecedir bütün geceler gibi Saçlarında,tanıdığın ellerin en ağırı Gözlerinde maceraların en derini… Sana anlatırlar geçenle kalandan Bir gecedir bütün geceler…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
I.Benim yalnızlığımdan Damıtılmış çeşmeler Kurumuş unutulmuş Ceşmelerin akışıyım İnsanlık içindeAy görmez onları onlar ayı görür…
I.Şu günlerde içkiye düştüm, ondan mıdır bilmem, Daha çok seviyorum Cansever’i, Uyar’ı, Can Yücel’i Bir…
Bir çift güvercin havalansa Yanık yanık koksa karanfil Değil bu anılacak şey değil Apansız geliyor…
IBiliyorum, kolay değil yasamak, Gönül verip türkü söylemek yar üstüne; Yıldız ışığında dolaşıp geceleri, Gündüzleri…
Yorgun savaşçılarız, yengiler eskitti bizi Utanırız tadına varmaktan içkilerimizin Biri bütün güneşleri toplar, verme………………..
Mecnun bu olgunluk yıllarında Koştu kervandan kervana Hizmet ederek insanlara Erdi teselli pınarına Zamanı hatıraya…