Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Sevda güneşiyle buluşan ağaç, Sonbaharda çiçek açar Birtanem. Bir tebessüm olur bin derde ilaç, Aşk bakidir, Her şey geçer Birtanem…Eser dost…
Yıllar geçip gitse, yaşlansam da, Belim bükülüp, zayıf düşsem de, Gönlüm benim genç kalır, hiç yaşlanmaz, Ruhum kuvvet bulur, zayıf düşmez.…
Bir yer var orada ikimiz için Orada, bildigin gibi şiiristanda Evler Yunus’un evleri Yollar Emrah’ın yolları ve Hayyam’dan birer rubai gemiler…
Çileyi koklayıp gül niyetine Zindana girersen, beni de çağır. Sabrı, kanaatı bal niyetine Ekmeğe dürersen, beni de çağır.Bazen iki dünya sığar…
Makas düşünüyordu: ne çetindi görevi, kesmek, ufaltmak, kırpmak her şeyi; unutmuştu acımaktan gülümsemeyi taş kesilmiş yüreğin çelikleşen çığlığı.Ben de isterdim kendimde…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Siz bir başlangıç bile değilken yokken denemez çünkü vardınız geyikler inerdi gözlerinize ağaçlarınız fındık ve…
işte herkes yüz yüze şimdi geceyle karşılıksız suçlamalarla avutuyor kendini ‘senin aşkındır’ diyor uzun iç-çekişlerle…
Ey uzaklardan Duygularımı taşıran öznem Sevgimi bağışla banaBırak ne olur Bırak onu kuralların dışına Uçsun…
posta arabalarından söz et bana kan var bütün kelimelerin altında ezop’un şu lanetli dilinden söz…
Yağmurlu günlerde neden sokağa bakar tıraşı uzamış ihtiyarlar biri………………..
10.10.1948 Neyse… Şiirlerimi soruyorsun. Henüz bir şey yok. Ama yakında olacağını sanıyorum. Yazdığım zaman önce…