Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
DELİSİYoğun karanlığa karşı Darmadağın saçı-başı Kımıl-kımıl gözü-kaşı Vurur ışıldanır çarşı Ki yoğun yanlış içindeÇizgileri nokta-nokta Kesip-kesip alıp-satar Ayırır kuruyu yaşı Yatar…
Güneşin akşam hüzünle battığı Karşıdaki karlı dağlar yalnız Düşe yaprak, esen rüzgar yalnız İnsanda ölümün yalnızlığıYalnız ………………..
Ben gurbete gidiyorum Bağlayın yaramı Uzun bir türküyle Belki dönerim anacığım Belki dönmem Çok başlı dağların ardında Ayrılığa takılmış ayaklarımBen yurdumu…
Benim en sevdiğim söz senden duyduğum ben’dir. Hep yinelediğim söz sana koyduğum ben’dir. İyi olmak adına bilgiç olmak istemem, Seni senlediğim…
Boz Azime’nin oğlu Selim Çavuş ile Kör Nuru’nun oğlu Al’efendi SöyleştilerDedim ya gene derim Bizim Asarcık var ya Al’efendi Bizim bu…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Haydi burda öl dediler bana Ölmek istemiyorum demedim Demedim ama Şimdi bilmek istiyorum Toprak gene…
İlkin sakin kiraz bahçeleridir andığım eski günlerden Şehrin çocuklara mahsus kaydıraklardan olduğu Fi tarihinde kutsal…
INe kadar güzel şey; Yolun üstündeki bina Yıkıldığı zaman Bilinmeyen bir ufuk görmek. IIKaldırımın kenarına…
Kireç badanalı duvara kömürle adini yazdım bir gemi resmi çizdim üstüne balıklarını dizdim gemi aldı…
Size baktım. Sesin eski ve yalnız Sizi soyuyorum. Büyük ağzınız.Gözlerinizi alıyorum. Gözle- riniz Ortaçağ. Kocaman…
1.Fakir kuş hiç unutmaz, kitapların yakıldığı yıldıKırk kapıdan birden devletle girdiğini gördük Başsız bir at…