Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Sen gideli Adın adıma değse İçim ürperiyor Sensiz buralarda Dağ üşüyor, taş üşüyor, denizde balık üşüyor Dilimde dualar üşüyor Elleri cebinde…
IYaşanmamış hatıralar bilirim Büyülü sonbahar akşamlarında Bulutlar üstünde su kenarında Yalnız hayal edilen hatıralar İşte; en ürpertici nagmelerle Bizim şarkımızı söyleyen…
Yıldırımlar sağdım umut bahçeme Hasretimi yangınlarla süsledim Depremleri dost eyledim geceme Yüreğimde fırtınalar besledim…Bekledim ki sen gelesin yanıma Gelmiyorsun yetti gayri…
“Asla öldürmeyeceksin” Tevrat, Göç 20 “Senden önce inenlere, sana inen kitaba da inanırlar…Onlar Tanrının gösterdiği doğru yoldadır, onlar kurtulurlar…” Kur’an, Bakara…
O dedi ki: Bir gün bana gönül verdin ‘Aşktır benim mayam’ derdin Sonsuz bir hisle severdin Aklında mı? Ben dedim ki:…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Bir lamba yanıyor, hafif ve sarı; Garip bir yolculuk, tren ve Gülce. Bir hançer bölüyor,…
Sen sık sık gülen gülerkende Sevecen bir akdeniz çizgisini Sol yanına ağzının İliştiren çocuk özenle…
Çünkü saatler dardır, her şeyi almaz Güneşte çözülür ve kayarlar bir yana. Mısırlar güçlükle büyürken…
Ah! artık benim de benzim sari, Damar kanımı dolaştırmıyor. Hiçbir kıyıya ulaştırmıyor, Beni Sehrazad’in masalları.Anlamıyorum…
Seni sevdim, seni birdenbire değil usul usul sevdim ‘Uyandım bir sabah’ gibi değil, öyle değil…
Hava ne kadar güzel öğretmenim Yollar, ağaçlar, kuşlar ne kadar güzel Yeryüzü pırıl pırıl öğretmenim.…