Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
zamanın ve güneşin beslediği miskin bıldırcınlar, erimiş kanatlar ve ayaklar, rüzgarın uzun takvimi, yitmiş kayıt çizgileri e………………..
Akşamüstü bir kahvede Bira içtim birkaç bardak Gazeteden yoruldukça Gelip geçene bakarakKahvenin müşterileri İçerdeydi daha fazla Camlı terasta idim ben Çıkıntı…
Sesin ne kadar benziyor sana La minör, kumral, biraz şehla Hüzünlü bir güz akşamı belki Solgun ezgiler ve hâtıralar Derliyor Çerkes…
kulaklarım tutuyor benim gözlerimi burnuma alnımdan sarkıyorum şakaklarım kaydırak kaşlarım göz güneşi bakınıp yürüyorumaslında hayat diye bir şey yoktur da o…
yüzüme sevgi dolu bakarken canımı acıtıyorsun, sokaklar tekin değil kuytu bir köşe bile bırakmadılar bize rasgele işlenen cinayette tek ipucu sözlerin…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Uzanıp yatıvermiş, sere serpe; Entarisi sıyrılmış hafiften; Kolunu kaldırmış, koltuğu görünüyor; Bir eliyle de göğsünü…
…………………………. Beyaz iplik sert iplik ve tak tak Yuvarlak top küçük top ve tak tak…
Kayboldum Bir köpeğin çocuğu beklediği gibi Hasterle kamaşık yüreğiKayboldum Bağırırlar, seslerini yankısı dönmez geri Dönemez…
Ah! artık benim de benzim sari, Damar kanımı dolaştırmıyor. Hiçbir kıyıya ulaştırmıyor, Beni Sehrazad’in masalları.Anlamıyorum…
Şairler küçük hırçın habercilerdir Gelirler aramak için yaşamın özünüHer çizgisindedirler coğrafyanın Kurarlar iç denizlerinde duygu…
Gelir dalgın bir cambaz. Geç saatlerin denizinden. Üfler lambayı. Uzanır ağladığım yanıma. Danyal yalvaç için.…