Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
oralardan bir geyik çıkar gider ormanı ve tam olarak burada sen kadraja girersin o kadar güzelsin ki nasıl demesem yani işte…
Karda izler bırakıyorum avcılar peşime düşsün Bir uçurum kıyısında vursunlar beni ki dünya Uğuldayıp duran bir uçurum değil miydi zatenKarda izler…
kış geliyor elim yaprak altında es ey bad-ı semen çatlak bedenime çarp kalbimi harmanla gencelmiş tarih kabartmalarının haklılığı aşkına beni kendime…
Dün sabaha karsı kendimle konuştum Ben hep kendime çıkan bir yokuştum Yokusun basında bir düşman vardı Onu vurmaya gittim kendimle vuruştum
Bilmezdim böylesine uzun olduğunu gecelerin Umutsuz günlerin hüznünü duymamıştım hiçUykumu böleceğini bu mutsuz düşüncelerin Bilmezdim sevda nedir tatmamıştım hiçKederlerin en insafsızı…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Sen bana yeni yılsın her dakika Her dakika bir yaşıma daha giriyorumSen benim üstüne titrediğim…
Siz, saatleri yaşadınız. Zamantaşlarını. Niceldir saatler. Adsızsırlar. Renklerini, kokularını kişiselliklerden alırlar. Aylar birbirinin içinden yürüyebilir.…
Böyle gece yarısından sonra Ne diye ışık yanar bu dağ evinde? Ne yaparlar acaba içerdekiler?…
Bir lamba yanıyor, hafif ve sarı; Garip bir yolculuk, tren ve Gülce. Bir hançer bölüyor,…
Silahlara veda Geceye rüyaya ve sana Yalnızlığın geyik gözlü köşesinden Düzenlerin çıkmazınaÇizdiğim resmin Saat kulesi…
Güzelsin sevgilim, Ama çok yakından!………………..