Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
-Bülent Güldal’a-Geri çekilmiştir şiir Zorlanır belleğin kapıları Hokkası yitik divit gibidir Şairin sedefkâr yalnızlığıYol vardır geceden geçer Bir kibrit çakımı sessiz………………..
uzun bacakli bir yaban hayvaniydi ask haril haril onu aruyordu Istanbul, duyuyorduk Galata Kulesi’ndeydik, basin omzumdaydi Kule döne döne içimizdeki gökyüzüne…
“Biz-biz” diye avunduk, biz yoktu, “ben”ler vardı Siyaset sofrasında bizi yiyenler vardı…Körpe hayallerimiz kör tırpanla biçildi İşret meclislerinde kanlarımız içildi…Dağlar yürüsün…
İlk günbatımının hemen ardından söylediklerimiz, bir yüzyıl sonra da geçerli olabilirdi ve biz, güneşe boğulmuş bir ilkyaz sabahının ilk saatlerinde, en…
ERKEKLER HEP YALNIZ AĞLARGünlerdir sınırında yaşıyoruz aşkın Günlerdir uçurumunda Bu kaçıncı atışım kendimi Kollarından yalnızlığa Bu kaçıncı dargınlık Bu kaçıncı barışma…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Ben de günahkâr kullarındanım Allahım… Bir bilirim dualardan, Bir de demeyi doyunca. Bir kere oruç…
Kara yakındı önce, hem çok yakın, Elimi uzatsam tutardı. Yıldızsız teknemdi inip çıkan gece, Kurumuş…
Ben uyandım bir aşk demekti bu dünyada -Sesin, bir gülü bırakmak gibi bir şeydi Karaydım,…
Rüzgar tersine esiyor… Niçin? Eski günler geri mi gelecek? Kımıldıyor kozasında böcek Bildiği hayata doğmak…
Erkekler arasındaki dostluklarda Av anlaşması da var.Kadınlar arasındaki dostluklar… Siyah ve yer yer yıldız ışınlı…
Bilmezler yalnız yasamayanlar, Nasıl korku verir sessizlik insana; İnsan nasıl konuşur kendisiyle; Nasıl koşar aynalara,…