Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Gecenin küçük kırıntıları vurmuş yüzüne Bir su berraklığı, yalınlık belki Kevser Kavakları geçince bekle beni Şöyle bir durup bakayım yüzündeki Gece…
Bir gün, birân-bir günün bir anında Seni sevecek kadar-sana seni anlatsam.Başımdaysam sonunda-sonundaysam başında, Yürüyor yenilenen, yorulmayan bir anlam.Sözcüklerin içinde-sözcüklerin dışında, Düşünlerinde…
Kendi bahçesinde dal olamayanın biri Girmiş bahçeme ağaçlık taslayor.
Seninle paylaşmak uykularda en büyük günahları Seninle uyanmak nice çılgın gecelerden sonra Alır oturur beni kokun uzaklara en uzaklara Ağzın dudaklarımda…
On sekiz yaşın nisan günleri Dünya bir kızın gözlerinden ibaret Hayat bir tas su içimi Ne zaman ol………………..
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
IV.Hoparlörlerinde halı ve mevlithan Gri gözlerinde zararsız kırlangıçlar, Alnaçlarının ardında kirli kan, Önündeyse temiz ve…
şiir bir tuglacının dusurdugu tuglanın yere dusmesınde degıl havada asılı kalmasındadır…………………
Bir virgül dilimin ucunda, Ezik ve kekremsi, Her bütüne meydan okuyan………………..
Duydugum yoktu ne vakittir Güvercin sesi, kumru sesi, pencerede; İçime gene Yolculuk mu duştu, nedir?…
Ben ki her akşam yatağımda Onu düşünüyorum. Onu sevdiğim müddetçe Yatağımı da seveceğim….
Kilimim siyahtır bütün renklerden İçinde kil var milim varUmut’un içinde mut varsa Umutsuzluğun da içinde…