Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Beni bilen böyle bilsin Ben dostluğun delisiyim Akıl irfan sizde kalsın Ben bu köyün delisiyimBu acılar bitene dek Ağlayanlar gülene dek…
Bir sabah uyandım baktım Düşüm yastığıma yapışık Şiir yazarken ölmüşüm Dilime yapışık sözcükler Çığlığım tavana yapışıkEğilip baktım pencereden Rüzgar damlara yapışık…
Devletin yufkası, derini yoktu Despotun sıcağı, serini yoktu Rejimin yarası, irini yoktu Daha umutluyduk, daha mutluyduk. Bayram, tarih unutmazdı büyükler Vatandaşı…
Serin rüzgarlara pencereni aç Karşında fecirle değişen ağaç. Bak, seyret ağaran rengini ufkun ………………..
ŞARKISana ben anlatırdım Şarkıların dilini, Sen burada, sen burada olsaydın, Gelirdi kulağına, Unuttukça mutluyum, Mutluyum unuttukça Derdi bir ses, sıcacık.. Ama…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Kımıldanır mahallemin daralan ruhu Basma perdelerimde gün batarken Atıp saatler suren uykusunu Odama uzanır akasyam…
Sularsa akmak birgün birgün birgün Birgün dağlara çıkmak birer birer dağlara çıkmak birgün Çıkmak çıkmak…
Çocuk düşerse ölür çünkü balkon Ölümün cesur körfezidir evlerde Yüzünde son gülümseme kaybolurken çocukların Anneler…
Silmeye çalışma yavrum lekeni gözyaşlarınla, çünkü bitektir leke taşır görkemli düşlere mahvolmaz renklerini dehşetin karanlık…
Bir çift güvercin havalansa Yanık yanık koksa karanfil Değil bu anılacak şey değil Apansız geliyor…
Kısacık yoğun bir akşam herkesin yüzünün bir anıya karıştığı yoğun bir akşam bana bir memur…