Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
yüzümde metresine dantelli don almış taşralı tüccar mutluluğu var yüzümde kırık bir şişeyi andıran yanık izi var baba beni tahrik et…
Hangi cennetten geldim bu cehenneme Ki her yokluk bendedir, her acı benim Baltalar kıyasıya inmiş govdeme Bak! Şu devrilen ………………..
Ne olur söyleyin sevenler bana Ayrılmak kanun mu aşk kitabında Elele tutuşup gülmeden daha Terketmek kanun mu aşk kitabındaÜmitlerim kırıldı bitti…
Bana esintini yolluyorsun ara ara. Hoş, uzaktan hoş geliyor ya sesin soluğun. Tıpkı balından koparılmış arıyı şekerle kandırmak gibi birşey bu.…
Bu düzenli yaşamalar olmasa diyorum Bu sabah kahvaltıları demli çaylar Kızarmış ekmek dilimleri Sonra giyinmek bir şey umarak aynalardan Sonra düşmek…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Kırmızı bir kuştur soluğum Kumral gözlerinde saçlarının Seni kucağ………………..
Akşamla bak yine gül rengi buhurdan Bin bir hülyaya acık penceremin camında. Sukut örüp bu…
Sesinde ne var biliyor musun Bir bahçenin ortası var Mavi ipek kış çiçeği Sigara içmek…
siir bır bakıma agacı yapraklarından gormeye calısmaktır. her sey oarada saklıdır…………………
Ölümün ve göçün dokunmadığı tek nesne var mıdır ölüm yok eder göç değiştirir kendisi kalamaz…
Bütün karanlığı versem size giden geceyi durduramazsınız ışır o………………..