Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Tanrının bıraktığı yerden biz başlayalım Üç milyar insanın yarısını sen öldür yarısını ben Üç kişi kalsak yetişir yeryüzünde Yaklaş bana Seninle…
Göğü kucaklayıp getirdim sana kokla açılırsınsolmuşsun benzin sararmış yorgun bir işçinin yüzüne benziyor yüzün öyle bükük bakma banaçam kolonyası getirdim sana…
Bu akşam, bu tenha saati ömrün, Uzak servilerin arkasında gü………………..
Her aksam baska meyhanedeyim artik Ayaklarim beni nereye gotururse oraya gidiyorum. Dort yanimda tanimadigi………………..
Kalkarım her sabah kötü bir günde Yüreğim zindanda, sevgim sürgünde Engeller yol vermez, gelemem oğul! Taşırım başımda başıboşları Konuşur karşımda mezar…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Ölüyorum tanrım Bu da oldu işte.Her öl………………..
Size baktım. Sesin eski ve yalnız Sizi soyuyorum. Büyük ağzınız.Gözlerinizi alıyorum. Gözle- riniz Ortaçağ. Kocaman…
Sizin hiç babanız öldü mü? Benim bir kere öldü, kör oldum. Yıkadılar, aldılar, götürdüler. Babamdan…
Senin üstündedir Ne varsa yalnızlık, fakirlik namına Sevmek, yaşamak aşkına Devam eden ve edecek olan…
Çekemezsin bir yere sineden başka. Biliyorum günler hep böyle geçecek. Ne akşamleyin komşu, ne bir…
Şu haline bak da utan! Ne okuma bilirsin ne sayı, Ne üstünde var ne başında,…