Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
O arkadaşları sormuştu: Nerdeler? Ulunay, Bunun cevabını Neyzen verir misin? “Hay hay! Hâyâ edenleri gurbette, dönmedi yurda, Utanmayanları döndü ve hepsi…
çantanda bir sürü anahtar var Lale biri evinin geceleri merdiveninden korkarak çıktığın biri yalnızlığın, kalabalıklardan damıttığın giysi dolabının biri ki giysilerini…
oğlum ali hüsrev’e…ali ile başla bütün kapılar oradan açılır omzun bismillahı vurur bahçenin tokmağını kilit kalkar sizi peygamberler karşılar derdinin kepengini…
Kuşlar insan değildir, ötmüyorum. On mu vardı ayrılığa,oniki miydi? Fıstığı rakıyla soyarak yiyin. Bir miydi yaşanılan y………………..
zaman zamanına dönsün hasta çocukları yiyen kromanyon adam kovuklarındaki yılanları ye taşların altındaki böcekleri ye yalnız sakın beni yemekten mağaranın hasta…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Şimdi sen çırılçıplak elma yiyorsun Elma da elma ha allahlık Bir yarısı kırmızı bir yarısı…
Rüzgar tersine esiyor… Niçin? Eski günler geri mi gelecek? Kımıldıyor kozasında böcek Bildiği hayata doğmak…
Güzelsin sevgilim, Ama çok yakından!………………..
İlk bu sabah İlk bu sabah göğü görmedim İlk bu sabah kaysı çiçeklerini Hüzün ilk…
Birincisi o incecik, o dal gibi kiz, Simdi galiba bir tüccar karisi. Ne kadar sismanlamistir…
Porsuk nehrinin geçtiği kadınlar Hepsine yüzer kere rastladım en azdan Umutsuz sevdalara tutulmak onlarda Bozkıra…