Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Çocuk gibi tiril tirilliğinle kucaklardım seni.. Yazlar ve unutuşlar geçerdi. Günlerin güneşini içerdim. Sessizce aşkın teri dolardı kasıklarıma… Fıçılarda damıtılmış şarap…
İşte uzaklara gittim çok uzaklara Kıyısında bu soğuk denizlerin Seni düşünüyorum Doremifa Ayaklarımın altında kumlar çıtırdıyor Başımda büyük dalgaların sarhoşluğu Denizin…
Bana bunu yapmayacaktın Öyle sırtımdan vurmayacaktın beni Gelişin gibi onurlu olmalıydı gidişin Ve öylesine gururlu bitişin. Gel gör ki kötü oynadın…
akşamın buğulu yorgunluğunda gözlerinin ormanındayım yine bir suzinak şarkıya kurulmuş bütün saatler günlerdir peşim sıra susmak bilmiyor ertelenmiş hüzünler dolaşıyor ayaklarıma…
Gece: Normal zamanda seslerin durma vakti Gece: Sinsi kalplerin düzensiz vurma vakti Gece: Örtünmesidir aslında her tarafın Gece: Darbecilerin resmen kudurma…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Bir de bakalım Leyla köşesinden Aşkın kadın adlı penceresinden Bırakmıştı kendini yazılmış olana Susmak ve…
Kapışıyorlardı yaz gök güneş ne varsa, içimize sıcakla gireni durgun………………..
Ben böyle bir deniz görmedim ne kadar seni düşündüm Gittim ne kadar bilmezsiniz ne türlü…
Başkaları da var masa da İleri geri konuşuluyorÖtedesin o adamın duldasında Göz kapaklarına bürünmüş adamEli…
Denizlerden gel Durup bakmak için gel Dönüp gitmek için gel Güvercin göğsü gibi, Sevincim, ağarmış…
Bir resimde bağdaş kurmuş oturuyor Hacı Bektaş Veli. Evi gibi yeryüzü.Bir bulut düşürmüş başını duruyor.…