Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Tam otuz yıl bu görünmez, bu bilinmez emelin, Yanmışını kahrına bu mübheme-i muhteremin. Gizlenip sinesine leyl-i rebâb-ı ademin Bir ömür inlemişim…
Ben sözümü tutamadım Affet beni anacığım! .. Sana layık olamadım Affet beni anacığım.. Hayat güzel zaman başka Her gönülde yalan başka…
Eylen bir haber ver, acele gitme Sevgilimden mektup var mı postacı? Yok deyip de beni perişan etme Sevgilimden mektup var mı…
Nerde okumuştum, bilmiyorum kim söylemişti: ‘kimseye borcum kimseden alacağım yok’ diye. Tumturaklı bir cümleydi; tuhaftı da, ekonomik terimlerle dillendiriliyordu özgüven. Gerçekten…
atlarını mahmuzla aşkım dönüp ardına bakma vurulursun atın ölene kadar koş belki önce sen ölürsün hayatta kalırsan eğer şansına küsme sakın…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Aşktın sen, kokundan bildim seni Bir ahırın içinde gezdirilmiş gül kokusu Taşıttan indin, sonra da…
Kapışıyorlardı yaz gök güneş ne varsa, içimize sıcakla gireni durgun………………..
1.Gazetelerde ak kara bir resmi otuz yillik.Arkasinda mulki taksimatli bir harita.Komiserin odasinda agirlanirmis.
Üç yıl sonra mıydı bilmiyorum ama ekimin onbeşiydi biliyorum ekimin onbeşiydi ama ekimin onbeşinde ne…
1ben ne güzel işerim güneşe karşı arkamda medrese duvarı önümde çarşıbir sürekli kaşınmadır yaşadığım törelere…
Eskiden birinci işimdi sigara içmek Şimdiyse içmemek birinci işim…………………