Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
seni seviyorum demek isterdim ölesiye bir duyguyla, taparcasına dil dökmek ve saçlarım ağarmadan söylemek isterdimseni sarmak isterdim sonsuzlukla delicesine sevmek bir…
Onlar savaşçıdırlar korkuyu geçerken Bıraktılar dipsiz bir kuyuyaKorku seni korkaklar ülkesine Kral yaptım çıkardım ülkemden Bende kalan neyin varsa Al götür…
Bindim Mikelanj uçağına Ekmeğime sürdüm gökyüzünü Akdeniz’i bardağıma doldurdum Kafayı çektim sonra Giydirip kuşattım güzel Türkçemi Saçlarını taradım ördüm Koluma taktım…
Bu dünyadan kim geçti nasıl, ne zaman geçti, “Fikrimin ince gülü” söyleyin nerde açtı? Beşiktaş-Vişnezade ve en çok da Pangaltı Bir…
Kabiltü, hebtü, kabiltü ve hebtü, oldu tamam! Ne kizb ü zulm ü cinayet, ne girye-i eytam! Ucuzca hem de ne âlâ…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Çoğaltan ellerini seviyorum kaç kişi Dokundukça dokundukça aslanlara Parklarda yakışıklı aslan heykelleri Birden bire önümüze…
Ayışığında oturuyorduk Bileğinden öptüm seniSonra ayakta öptüm Dudağından seniKapı aralığı………………..
Dün fena sıkıldım akşama kadar İki paket cigara bana mısın demedi Yazı yazacak oldum, sarmadı…
I.Şu günlerde içkiye düştüm, ondan mıdır bilmem, Daha çok seviyorum Cansever’i, Uyar’ı, Can Yücel’i Bir…
Şimdi gemiler geçer uzaklardan Gönlüm güvertede sereserpedir. Işıklı geceler,saz sesleri, peynir ekmek Ne biletim ne…
Haydi burda öl dediler bana Ölmek istemiyorum demedim Demedim ama Şimdi bilmek istiyorum Toprak gene…