Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Bir adamı öldürmenin tam sırası kurşunlarla Çocuğunu öpüp kapıya çıktığındaEy kanatılmış çiğne………………..
Gün gelir yaşanmaya değecek zaman biter İnsanda güç tükenir, şeref biter, şan biterSesler duyulmaz olur, solar renkler ansızın Yıllardır yüreğine………………..
Dilimde titreyen türkü Vay le le can Rüzgârı portakal bahçelerine sürüklüyor Yol uzun ay aydınlık Vay le le can Söğütleri geçip…
Karda izler bırakıyorum avcılar peşime düşsün Bir uçurum kıyısında vursunlar beni ki dünya Uğuldayıp duran bir uçurum değil miydi zatenKarda izler…
Başkasını yakan zulüm seni de Yakar amma neden sonra anlarsın. Sahtekârın imanı da, dini de Kokar amma neden sonra anlarsın.Gün gelir…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Ben deniz kenarındaki odamda, Pencereye hiç bakmadan Dışardan gecen kayıkların Karpuz yüklü olduğunu bilirim.Deniz, benim…
1914’de doğdum, 15’de konuştum; Hala konuşuyorum. Lakırdılarım ne oldu? Gökyüzüne mi gitti? Belki de hepsi…
Çünkü kapıları Götürüyorlar (öyle yanlış ki) Cam kırıkları üzerinde Üzerinde mi üzerinde üzerinde Gülüyor ve…
Elif Lam Mim. Yirmi üç haziran dokuz yüz altmış yedi Bulanık atmosferin içinde gözlerim sımsıcak;…
Sevgilim, bir günün ortası şimdi Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık, Ben seni düşünüyorum…
Şimdi kılıksızım Fakat borçlarımı ödedikten sonra, İhtimal bir kat daha yeni esvaplarım olacak ve ihtimal;…