Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Günlerdir bir haber almadım senden Beni unutmaya yemin mi ettin? Çaresiz dökülür yaşlar gözümden Beni ağlatmaya yemin mi ettin? Sen yoksun…
İrili ufaklı kubbeler Akisadalara gebeler Doğurdukları yalnız ses Duysun diye onları herkes Duaların içe işleyen sesini İnsanlar bilmeseler de görmesini Sağır…
Ben tek başına ne yapabilirim Diye düşündü biri Ve hiçbirşey yapmamaya karar verdiBen tek başına ne yapabilirim Diye düşündü bir öteki…
Yıllar var ben hangi kapıyı çalsam Yalnızlık, yalnızlık, sonu yalnızlık Ne zaman nerede birini sevsem Ayrılık, ayrılık, sonu ayrılık En güzel…
seni yaşadıktan sonra anladım bana sensin mahşer nuru, kol-kanat içimde şahlanıp duran huysuz at dizginsiz gemsiz değil! unuttum gözyaşı döken kadını…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Bakakalırım giden geminin ardından; Atamam kendimi denize, dünya güzel; Serde erkeklik var, ağlayamam.
Şiirler biter bir gün denizkestaneleri kalır ahtapotlar fesleğenler camların ardındaumutlar biter bir gün bir at…
Bir kış göğü gibi o saat alçalır ölüm, Yalnız işitme duyusu kalır ortada. Asya kentleri…
Ölümün ve göçün dokunmadığı tek nesne var mıdır ölüm yok eder göç değiştirir kendisi kalamaz…
Mamahatun Türbesi iki katlı Alt katta yılan parlarBir at kişner sümbüli Kamyonları ala boyarRüzgar A………………..
Önce onların yanında çok iyi yüz gördüm. Beni kapıdan karşılayıp ağırlarlardı. Sofralarına konuk ederlerdi. Onlar…