Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Azer Yaran’ın anısınaGitmiyor sonsuzluk denizi üstünden rüzgâr Gitmiyor Azer’in çan çiçeklerinden sesi Demek ölü otları aşarak geliyor Demek can çekişen taşlardan…
Ben bu gönül tezgahında Aşk dokudum, aşk okudum Erenlerin dergahında Aşk okudum, aşk dokudumHer güçlüğü bile bile Göznuruyla, sabır ile Yumak…
Hayat hikayelerine bayılırım. Ben toprağa 36 numara ayaklarıyla basan, biraz şaşkın bir kadınım. Tuhaf bir masal. Yerde ne var yer boncuk,…
Nerde bir yangın çıksa şair yanar içinde Nerde çiçekler açsa bir şair var içinde Hiçbir yapı-kapı yok şiirin girmediği Şiirin tohumları…
Sana duyduğum sevgi bir akşam İhtiyar ölümleri gibi geçti kapımdan Saksıda bir sardunya dalı gibi yalnız kaldımNe ağlamayı becerebilmişimdir doğrudan doğruya…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Güzel kadınları severim, İşçi kadınları da severim, Güzel işçi kadınları Daha çok severim.
Biri bir koca görür rüyasında: Yüz lira maaşlı kibar bir adam. Evlenir, sedire taşınırlar. Mektuplar…
Kırmızı bir kuştur soluğum Kumral gözlerinde saçlarının Seni kucağ………………..
ben bütün hüzünleri denemişim kendimde canımla besliyorum şu hüznün kuşlarını bir bir denemişim bütün kelimeleri…
Bulunmaz sevdazede Fuzulî,Nedim Kanayan aşklarıyla yaşarlar bende Sevdiğim devletli sultanım efendim Emreyle şiirler söyleyeyim kapındaDuyulmadık…
Bir Çin erkeni yaşadığım evin üstündeki gök. Hey, sıkıntının pencereleri! Beyazsakal. Sığınaklara girin! Benim ülkem………………..