Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Türkiye, üzgün yurdum, güzel yurdum Boynu bükük ay çiçeği Şiirin ve aşkın geleceğiTürkiye, üzgün yurdum, güzel yurdum Dağ rüzgarı, portakal balı…
Dingin sularındasın acının ve Servilerin kuşluk serinliğinde Usulca okşanan esmer güz Yapraklarında oynuyor giz Çeviriyor acının aynasını kendineNe kalmışsa sevgiden geriye…
“bil, bul, ol.” hacı bayram-ı veli bütün değişen şeyler arasında seni sevmek kadar sabitim darın çığılığını duydum ferman yürüdü üstüme boynuna…
Talihim elimde kör bir testere Çevirdim – dönderdim hep taşa geldi Bu son umut dedim koştum boş yere Yollarım bitmedi hep…
Yarıda kalmış aşklarının hesapları içinde Denizlere açıldı içimizden biri Niçin gittiğini söylemeden. Doyulmamış arzularla doluydu yelkenleri. Yıpranmış kelimelerin verdiği güvenden. Bulacak…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Öyle güzel ki ölürüm artık Beyaz uykusuz uzakta Kars çocukların da Kars’ı Ölüleri yağan karda…
Benim mahzun bir tarafım vardır. Bakmayın neşeli olduğuma; Sanki bir başkası içimde; Pişman………………..
Birincisi o incecik, o dal gibi kiz, Simdi galiba bir tüccar karisi. Ne kadar sismanlamistir…
Sen varken kötü diye birşey bilmiyorduk Mutsuzluklar, bu karalar yaşamda yoktu Sensiz………………..
Küçük küçücük bir kızken Unutacak mısın yüreğim? Bir kurdele bir pabuç yüzünden Unutacak mısın yüreğim?…
Bulunmaz sevdazede Fuzulî,Nedim Kanayan aşklarıyla yaşarlar bende Sevdiğim devletli sultanım efendim Emreyle şiirler söyleyeyim kapındaDuyulmadık…