Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Varlığından şu güzel ülkeyi kurtarsak da; Adımından kalan izler, lekedir toprakta!
Saat beş. Yoğurt vuruyor analar, akşam kaçak tütün gibi koyu, yumuşak, alev almış göçebe bir kurt sesi kalaysız bakraca, buzlayan ovaya…
Şâirim, kutsiyetin olsun gönlünde senin sır; Şâir olduğunu kimseye söyleme dostum, sakla. Anlamasınlar, nereden kaynaklandığını kudretinin, Latif varlıklar gibi gösterme sen,…
Ağgül’üm şimdi Sivas’ta Serin rüzgârlar eser… Rüzgârlar alıp gider ümitlerimi Ümitlerim gitti gider Ağgül’üm şimdi Sivas’ta sessiz, sedasız Boy verir ince…
yani sen de denizsen be Marmara iki bogazin var diye gol demiyorlarsa sana canina okurum ben boyle isin haberin var mi…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Tam üç ay hasta yattım, kendimi bilmeden ve şehrin sokaklarını, tavlada dübeş kapısını unuttum. sevdiğim…
mektepten kaçıyorsun, kus tutuyorsun, deniz kenarına gidip fena çocuklarla konuşuyorsun, duvarlara fena resimler yapıyorsun bir…
siir bır bakıma agacı yapraklarından gormeye calısmaktır. her sey oarada saklıdır…………………
Bayılırım şu düzenli dünyaya Kışı, yazı, baharı, güzü, gecesi gündüzü sırayla Ağaçların kökü içerde Dalların…
Dağ başındasın; Derdin günün hasretlik Akşam olmuş,güneş batmış İçmeyipte ne halt edeceksin
Ekmek dizimde Yıldızlar uzakta, ta uzakta…………………