Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Çevik huylu zorbayı Bir yitirdik, Bir bulduk Temizlik kazanında silme/süper kir bulduk Gün oldu eşkiyalar bağladı tüm yolları Gün oldu intiharı…
ALBÜMElimde üç tekerlekli kırmızı bir bisiklet, Bir nohut-oda Hacıbayram’da Denizsiz bir ada’nın kıyılarında Görünmez arkadaşlarım.. Ne işim vardı bu rüya’da.Bir kere,…
Bir muştu gibi iniyor gün aydınlık ve anlaşılır bir çocuk saflığıyla bir gülüş gibi terli çarşaflara sıkıntılara geceden kalma karanlıklara meraklı…
Sarıcadüzü’nde bir yığın toprak Sulanır her sabah gözyaşlarımla Mihriban, Mihriban uyan da bir bak! Hasret düğüm düğüm ak saçlarımda…Ardıçlı ağaçlarda gene…
Sevda vadisine düştüm Gamlıyam şahım Ali Kimsesiz kaldım karanlık Gün be gümrahım Ali Doğmuyor mihr-i ümidim Çıkmıyor mahım Ali Gelmiyor mu…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Nedir bu geceyle gelen birsam? Duyuyorum serzenişlerini. Karanlıkta ağzının yerini Arıyor deli gibi hafızam.’Yanıyor unutulmuş…
Bir sürü çiçek ama saydırmaya kalkma Ayrı ayrı kadınlardan koparılmış Kadınlardan ya hem de bilsen…
batmış bir tramvay, ahtapotlar, ince ve upuzun barbarlar. yalnızlık dönüşür bir zenci arkadaşa impa………………..
Yosun kokusu Ve bir tabak karides Sandıkburnu’nda
ötekini yıkarlar, eskiden gecelerdi şimdi açık açığa gündüzün sağ eller silahta, ………………..
Ne budala seymisim meger, Senelerdenberi anlamamisim Hardalin cemiyet hayatindaki mevkiini… > Bunu Abidin de soyluyordu…