Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Bir adamı öldürmenin tam sırası kurşunlarla Çocuğunu öpüp kapıya çıktığındaEy kanatılmış çiğne………………..
İlk kez kar düşmüş Adana’nın yollarına Beyazlara bürünmüş portakal ağaçları Bense hala seni düşünürüm adanalım Bilirsin biterim ben o şarkıya O…
Bir mavi gecede başlamıştı sevdamız Ve maviye çalmıştı bütün umutlarım o gece Unutturmuştun bana karanlığın siyah olduğunu Ve gözlerinde farkettim ilk…
Ay ışığı kutsal sevgilim Fısıltıların yumuşak toprakta Ayak izlerime doluyor Sen de terkedip gitme Sularla oynaşmaya Doğur beni ışığınla Lekeli yüzüne…
ÇANKAYA hep ÇANKAYA, usandık bıktık artık HİLALKAYA yok mudur şu bizim memlekette? Ülkemde huzur bozan üç-beş hayası yırtık Kirli birer cep…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
suların çoğaltığı seslerden ürküyorum yorgunluk veriyor ürkü¹ alacakaranlık gibi anlamsız bir şey bir çoban kepeneği…
Hava ne kadar güzel öğretmenim Yollar, ağaçlar, kuşlar ne kadar güzel Yeryüzü pırıl pırıl öğretmenim.…
‘Bu oğlan, dedi, daha ne kadar kaçacak? On ikisinde kaçtı, on altısında kaçıyor.’ Böyle deyip…
Sen bana yeni yılsın her dakika Her dakika bir yaşıma daha giriyorumSen benim üstüne titrediğim…
Çünkü saatler dardır, her şeyi almaz Güneşte çözülür ve kayarlar bir yana. Mısırlar güçlükle büyürken…
Dün hayatıma bir köpek girdi Köpek, basbayağı köpek, sokak köpeği Dün girdi, dün 22 nisan…