Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Kimdi o? Yanındaki kimdi? Ne konuşuyordunuz? İşte buna dayanamam. Kahrolurum. Dün gece ne yaptın? Nereye gittin? Ah otursaydın da beni düşünseydin…
mahcup bir cellat gizli bende her gün yağlar durur ipini vakti yok infazların kendi infazda vakitlerin hızarlara gelemem gayrı hızarlara da…
Yaşamın vişne rengi dudakları vardır sevgilim öpüşün kadar sıcak ve tatlı özgürlük türküleri de söylenir bu dudaklarla sevda türküleri de vişne…
insanın büyük serüveni yansımış mermere ellerinden fışkıran hüneri berrak bir gökyüzü oturmuş ölüme tanık yüzünün bir yanma.
gönlüm kiralık üç oda bir hol herkese yeter hemde bol bol şehrin en güzel yeridir güzelliği eşsiz yalnız bir şartım var…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Kasımpaşa kıyıları tersane Bir kız sevdim alimallah bir tane Herdem sevdalıya kız mız bahane Top…
Ne budala seymisim meger, Senelerdenberi anlamamisim Hardalin cemiyet hayatindaki mevkiini… > Bunu Abidin de soyluyordu…
Göz seni görmeli, ağız seni söylemeli Hafıza seni anmak ödevinde mi Bütün deniz kıyılarında seni…
…………………………. Beyaz iplik sert iplik ve tak tak Yuvarlak top küçük top ve tak tak…
Örtüldü hafızanın örtüsü Tasalarımın bittiği yerde. Yükseliyor simdi perde ‘Geri gelen saadet’ türküsüDevri tamam oldu…
Bıktım usandım sürüklemekten onu, Senelerdir, ayaklarımın ucunda; Bu dünyada biraz da yaşayalım, O tek başına,…