Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Anamın amına kar yağdı Sonra öyle bir güneş doğdu ki güneş
Üsküdar’da bir başıma kaldım tutuklu gibi Deniz kirli, martılar yorgun, gök kapalı.Bir yağmur geldi martıları kopardı Tozlu mavilerle durgun bir sessizlikten…
Bütün rüzgarlara açıl Sana dokunan aşklar savrulsun Çölün kum tepelerine Yüreğinle uç Ve uçur dostlarını Göğün derinliğine Ara verme durmasın duygular…
Ben acılar denizinde boğulmuşum işitmem vapur düdüklerini, martı çığlıklarını Dalgalar her gün bir başka kıyıya atar beni Duyarım yosunların benim için…
sular çekilince ay ürkek bir koyun oluyor göğe ceketimi alıp şehre soyguna iniyorum gece oldu mu çocukları katlayıp kaldırıyor sokak ekmeğin…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Şimdi bir güvercinin uçuşunu bölüyoruz Gökyüzünün o meşhur maviliğinde Uzun saçlı iri memeli kadınlarıyla Bir…
Eskisi gibi yaşıyorum Gezerek, düşünerek.. Yalnız biletsiz biniyorum vapura, trene Pazarlıksız alış-veriş ediyorum.Geceleri evimdeyim, rahatım…
Bir Çin erkeni yaşadığım evin üstündeki gök. Hey, sıkıntının pencereleri! Beyazsakal. Sığınaklara girin! Benim ülkem………………..
Öyle sevdalar vardır, biter baslar; Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden; Bir aşka vuran güneş…
ötekini yıkarlar, eskiden gecelerdi şimdi açık açığa gündüzün sağ eller silahta, ………………..
İzmir! e götürüyorum bir gülü Sarı bir gülü………………….