Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Aziz dostum,sen bu ilden gideli, Sekiz mevsim geldi-geçti duydun mu? Gine kar koymadı baharın yeli, Şeftaliler çiçek açtı duydun mu? Memiklerin…
güzel anacığım,bana başını belaya sokma demiştin. bela başıma soktu kendini. görenler şapka yakışmış diyorlar. sen görsen o şapkayı tek terlikte uçururdun…
Biz biber şerbetini içerek büyütüldük Otsuz, susuz, gölgesiz topraklarda güdüldük Her gün bir değirmene girerek öğütüldükBu ne mantıksız oyun, bu ne…
Ana, baba vesiledir ortada; Kim gönderdi? Nasıl geldin? De hele. Et, kemik, kan mevcut durur mevtada Eksilen ne? Niye öldün? De…
Sevda vadisine düştüm Gamlıyam şahım Ali Kimsesiz kaldım karanlık Gün be gümrahım Ali Doğmuyor mihr-i ümidim Çıkmıyor mahım Ali Gelmiyor mu…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Eskiler alıyorum Alıp yıldız yapıyorum Musiki ruhun gıdasıdır Musikiye bayılıyorumŞiir yazıyorum Şiir yazıp eskiler alıyorum…
Öyle güzel ki ölürüm artık Beyaz uykusuz uzakta Kars çocukların da Kars’ı Ölüleri yağan karda…
muzaffer buyrukçu’yakaç yıldır akarım bilmem pazar yerini dinle ak bakışlı bir çeşme söylüyor – kaç…
İşte tam bu saatlerde bir yara gibidir su Yeni deşilmiş uçlarına sokakların, küçük uçlarında. Senin…
Küçük anne, kelepir kız, Bir şey söyle bana, bana bir laf et ki binlerce, Onbinle………………..
Kendi yastıklarına gölge salmasın Çocuklarının öpüşleri onlara anlat Onlara anlat yağmur karşılıklı yağar Ruhların içindeki…