Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Adı Yeşil bir genç kızdı Çıktı birgün aşkmerdiveninden – Yaprakları ince uzun İki keçeli basamak Sivrilerek uca doğru ışığa – Çıktı……
Benim bin canla sevip bin özlemle andığım Bari gölgeni bırak bana Su çiçeklerinin en güzel yanı budur Giderken gölgelerini verirler suya…
Toprak ana kız doğurmuş Adını da ağaç koymuş Yazın giydirmiş onu Kış gelince soymuşNere gitsin nasıl etsin Şaşırıp kalmış ağaçcık Hem…
Hiçç kanser olmaz onlar Gnl.mdr.ler Holidingler Politikapçıklar T.S.K.’ler T.K.K.’lar Hiç hiç kanser olmazlar Ama bizim Yaman durduğu yerde Pankreas kanseri ölür…
CONTREPOINTO kadar bir başka çok şeysin sen.. Bir ölüm var ama, gece-kan’da.. Rengini düşünür-durursun sen, Okunmaz yazınla, ha vuranda, Bir anda…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Merhaba diyoruz ölü teyzelerimize çocuklar merhaba diyorlar o şiirlerimizin eşik………………..
. Adaçaylarımızı söylemiş miydik? Üç kişi bir köşede oturmuş ağ yamıyordu. Kimimiz aznif oynuyor, cıgara…
Son kaya iniyor kuyu aydınlanıyor Ses insanın derinlerde parlayan Son isyan denemesi oluyor güzel İçimde…
Yine akşam oldu, Yalnızlık omuzlarıma çivisini çaktı yine, Uzaklık aynı gerçi, Heryerdeyken olan uzaklığın pek…
Uyuyamayacaksın Memleketinin hali Seni seslerle uyandıracak Oturup yazacaksın Çünkü sen artık o eski sen değilsin…
Şiir yazdım bunca senedir Ne buldum? Eşkıyalık edeceğim bundan sonraHaberi olsun yol kesenlerin İş yok…