Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
VARSIL Sina Akyol’aBenim oğlum Sina okur Döner döner mana okur Bir sözcük bozdursa zahir Nice şairi doyururŞİİRSAKAL Haydar Ergülen’eŞiirsakalından ta………………..
gözlerime yükledim seni gözlüğüm tutuştu omurgası çatladı zamanın gelecekten düşünce onu götürdüğümüz hastanenin en acil servisinde o bal rengi bacaklarına dinamitlendi…
Aldım oraya çıkardım seni Ta oraya ………………..
Sensiz giden trenler, Ufuklarda kaybolan birer ümit Nehir gibi akmıyor günler Heraklit Heraklit. Zaman masal kuşlarına benziyor Abûs, kocaman, sâkit.
“Ne yazıyorsun? ” diye soruyor geçen günkü çocuk: usulca açmış bir haşhaş çiçeği çitin yanında. Öğle sonunun dinginliğinde yankılanıyor soru. Yaşam…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Gün usulca karardı pencerede, Gece oldu lambaya bakıyordum
Kara yakındı önce, hem çok yakın, Elimi uzatsam tutardı. Yıldızsız teknemdi inip çıkan gece, Kurumuş…
Sülünün yüzü bir atmosfer olayıdır. Rasgele yazarı avcıdan öğrendim: Yabanördekleri donmasın diye, Suya………………..
Siz, saatleri yaşadınız. Zamantaşlarını. Niceldir saatler. Adsızsırlar. Renklerini, kokularını kişiselliklerden alırlar. Aylar birbirinin içinden yürüyebilir.…
Kırmızı bir kuştur soluğum Kumral gözlerinde saçlarının Seni kucağ………………..
Bir sen yürürsün sokakta, yürürken; Oturursun koltuğa, oturunca. Su, bir senin ba………………..