Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Nerde bir yangın çıksa şair yanar içinde Nerde çiçekler açsa bir şair var içinde Hiçbir yapı-kapı yok şiirin girmediği Şiirin tohumları…
Nereden bilecektin seni sevdiğimi Hiç fısıldamadım ki kulaklarına aşkımı Senin için Günlerce gecelerce ağladım Nereden bilecektin Hiç silmedim ki yanında gözyaşlarımı…
Bir kibrit kutusu değil kaybettiğim Bir boş kâğıt Bir kırık kalem Bir sap iplik değilGünlerdir arıyorum Acım o kadar büyük Kimsenin…
Üşümesinden belli içimin: bitiyor yaz. Ufuk kör bir gözün ardı kadar boş. Geçiyor son kuş sürüleri mumların titrediği bir katedralde dinlediğim…
Kaçamak bakışlarımız dokunurdu birbirine suçlu suçlu yürürdük gülmeyi konduramadan dudaklarımıza acılarla delik deşik bir olgunluk izlerdi gölgelerimizi yağmur ıslatırken kaçak evi…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Sen bir çocuksun, annen sinirden bir de sevinçten doğurdu seniyırtılan ipek sesiyle; Bir çocuksun sen,…
Geceye hey dedim Bir bulut beyaz aydınlık geçiyor ve ben görüyorum Belki yalnızlıkKâğıt gibi bir…
Karaçay’ın Türküsü: Danseden İki KardeşBen Karaçay ve eller pamuk gibi yumuşak Eller hafifçe tutmuş birbirini…
işte herkes yüz yüze şimdi geceyle karşılıksız suçlamalarla avutuyor kendini ‘senin aşkındır’ diyor uzun iç-çekişlerle…
1.Saçlarını kimler için bölük bölük yapmışsın Saçlarını ruhumun evliyalarınca örülen Tarif edilmez güllerin yankısı gözlerin…
Önce onların yanında çok iyi yüz gördüm. Beni kapıdan karşılayıp ağırlarlardı. Sofralarına konuk ederlerdi. Onlar…