Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Niçin sevilir bir kent Ekmeği suyu insanı için mi Yoksa uğultusundaki o sürekli derinlere kaçan eskil renkten mi Yoksa gizlediği için…
sanırım geleceğim, ellerimle başa çıkabilirim yürüyüşümü değiştirdim, paçama çamur sıçratmıyorum kuşkulanıp koşsam anlarlar o kumral kızı sevdiğimi aradığım adresleri çıkarabilirler gezindiğim…
KİLİTBir renk karanlığa adını çiziyordu. Bir bakış sana adını çiziyordu. Binlerce sevi geçiyordu geceden.. Biri durmuş, yalnızlığını çiziyordu.Bir umud bir yarına…
Annemin mezarına gittik bugün Babam,Namık,Nihat,Defne ve ben Namık’ın arabasıyla geçtik Yollardan ve mezarlığın içindenÇiçekler serptik üstüne mezarın Durduk orda sessizce Birbirine…
Ayrılık saati yaklaştı artık Elveda sevgilim ben gidiyorum Kimimiz var bizim tanrıdan başka Kendine iyi bak yalvarıyorum Seni sana emanet ediyorum…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Küçüktüm, küçücüktüm, Oltayı attım denize; Bir üşüşüverdi balıklar, Denizi gördüm.Bir uçurtma yaptım, telli duvaklı; Kuyruğu…
Karşı evin arkasından ay doğdu Akşam serinliği çıktı Tramvay sesleri geliyor Deniz kokusu geliyor uzaktan…
Yaşadım, Tanrım, Yarım ve uluorta, Bir dahaki hayatta, Varsa öyle………………..
Ey hatırası içimde yemin kadar büyük, Ey bahçesinin hoş günlere açık kapısı Hala rüyalarıma giren…
Sen sık sık gülen gülerkende Sevecen bir akdeniz çizgisini Sol yanına ağzının İliştiren çocuk özenle…
Ben de günahkâr kullarındanım Allahım… Bir kulhuvallahi bilirim dualardan, Bir de yarabbi şükür demeyi doyunca.…