Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Öyle bi aş olsun ki derim…’Biraz taş biraz hayvan biraz düş’ Ve göğe aşırdığım kuş Denizin mor bostanından Süngerim al soğanım…
Acılar, sıkıntılar geçti Karlar, fırtınalar geçti Ocağa attığımız odunlar Daha bir harlıÇatı aktarıldı, onarıldı Yuva yapıldı güvercine Çocuklara yer ayrıldı Avluda,…
Pembeler içinde geldin dünyaya Masmavi umutlarla kucaklandın Yeşillerde uzandın huzura Lacivert gecelerde kanatlandın Kırmızılarda vuruldun aşka Sararmış mevsimlerde kanadın Turuncu iklimlerde…
Karşı masadan çağırdılar, ‘buyrun’ dediler ‘Keyfim yok’ dedim bağışlayın, ‘başımı dinleyeceğim biraz’ Sen misin diyen, bir curcunadır koptu Ne kalabalık, ne…
“Ne yazıyorsun? ” diye soruyor geçen günkü çocuk: usulca açmış bir haşhaş çiçeği çitin yanında. Öğle sonunun dinginliğinde yankılanıyor soru. Yaşam…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
yorgunsun hoşgelmişsin kara gece nöbetinden hoşgelmişsin yat uyu yerin hazır hak etmişsin uykuyu helal olsun…
Yeşil ipek gömleğinin yakası Büyük………………..
Sıra hep son kadehe geliyordu Dudakların başkalarının masasında lâle Ben boynumdaki ipe bir düğüm daha…
Benim günlerim Soğanağa’da geçti Bir pencere, avuç kadar bir gök Sevim Matilda Hayrünnisa Eleni Her…
Çıplak düşünüyorum vücudunu sıcak sessizliğinde saçlarınla örülü bir yıldızla iç içe bir gemi gibi madeninde…
Bugün ne? Saat gecenin bir buçuğu… Bugün günlerden ne? Gözlerinden uyku akan bir taksinin içindeyim…