Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Yiğidim, aslanım, ha gayret eyle Gaflet üstümüzde kalmasın böyle İmanla yatıp-kalk, ihlâsla söyle Kutlu mesaj verilmeyi bekliyor Ölü dünya dirilmeyi bekliyor.Maveradan…
be ile baş’lanır bütün gizli şiirler çünkü gönlün penceresi açılınca hep içimiz serinler herkesin bir ilke’si vardır hayatında ilke dağlarından biridir…
Sevdalı akşamlar tekin değildir, Pek dolaşma gönül viranesinde Gururlu güneşler boyun eğildir, Şaka yoktur aşkın efsanesinde.Çok mutlu yıldızlar çıktı çığırdan, Farkı…
Doğdum doğalı yürüyordum Adım adım ölüme doğru Ama şimdi dışarda evvel-bahar Çiçeğe durmuş badem ağaçları İçerde masanın üstüne eğilmiş dalgın başım…
Unutup gitmişsin verdiğim gülü Onu bir köşede bulup getirdim Belki hatırlarsın diye o günü Çiçek pasajından sana getirdimYine orda gördüm yaşlı…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
10.10.1948 Neyse… Şiirlerimi soruyorsun. Henüz bir şey yok. Ama yakında olacağını sanıyorum. Yazdığım zaman önce…
Ne zaman seni düşünsem Bir ceylan su içmeye iner Çayırları büyürken görürüm…………………
Nerde böyle hüzünlenmek o zaman; İçip içip ağlamak, Uzaklara dalıp şarkı söylemek; Hafta sekiz ben…
Portakal büyüsüdür yalayan seni beni Kentte başlarken gece horozun terk ettiği Bir kadını havlıyor taşıyor…
Doldur kadehimi Hasan Can! Güneşe Tutsam derimi, ısıtmıyor. Bu mintan Kefenden daha soğuk! Versem ateşe…
itip beni balıma dadanan bu çağı sevmedim………………..