Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Düşümde gördüm Özcan Tekgül’ü. SIrtında kızıl bir pelerin.Ey Aşk ve Ölüm Meleği! Kentler senindi. Çamurda açtın yitik zakkum; Hûlyânla dirildi kışlalardaki…
Şu yalan dünyanın boş olduğunu Bilip de yaşarsan en büyük sensin Hissedip bir kalbin taş olduğunu Yine de seversen en büyük…
Eylen bir haber ver, acele gitme Sevgilimden mektup var mı postacı? Yok deyip de beni perişan etme Sevgilimden mektup var mı…
Ormanlarda yuvasını yitiren Bir kuş görsem, sen gelirsin aklıma. Beni alıp uzaklara götüren Bir düş görsem, sen gelirsin aklıma.Gönlüm viranedir yıkılmış,…
İKİ OLMAYA TÜZÜKBiri koyu biri açık Biri büyük biri küçük Sevgisiz yürüyorlar Boş bakışları sönük İki renk iki biçim geçiyor.Bir değiller…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Ozgurlugun geldigi gun O gun olmek yasak!………………..
Bıktım usandım sürüklemekten onu, Senelerdir, ayaklarımın ucunda; Bu dünyada biraz da yaşayalım, O tek başına,…
Kuşlarını salmıştır çatılar Ve hasatçı bir gökyüzü ki Eğilip üstüne düşecek kadar Taştan ağzıyla öpmüştür…
Hakkınız var, güzel değildir ihtimal Mübalağa sanatı kadar Varşova’da ölmesi on bin kişinin Ve benzememesi…
Bir Kalır uzun resimlerde anısı sakallarımızın urban içinde Üşüyüp Üşüyüp kaldığımızınBir Kalır yanık yağlar kokusu…
Sıra hep son kadehe geliyordu Dudakların başkalarının masasında lâle Ben boynumdaki ipe bir düğüm daha…