Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
NASILHavalarda yakalar da tilcikleri ben, Atarım gene havalara, havalara atarım, Ve tutarım da onları tam düşerlerken, Nasıl atarım, nasıl tutarım anlamam,…
Daha güçlü türküler söyle Hadi Ozanım Bahçende açmamış çiçekler çok Sen iste yeter ki bin yıl yaşarsın Sanma ki ölüme çare…
Gösterir gün gibi, düşüncelerin Derinden derine âşıksın gönül. Çıkla kadın desem yalan söylerim Sen başka birine âşıksın gönül.Kırılmış telleri sevda sazının…
Sen: Çamlı dağlardan ağaran şafak… Sen: Duru göllerin nilüferisin. Sen: Engin ovada sararan başak… Sen: Umut kaynağı, alın terisin. Sen: Gökte…
Çağırdım geldiler. Oturmasalar ölürdüm. Oturdular öldüm. Anlamadılar.
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Kuşlar kalkıyor Aya İrini üstünden Bir sap ot kulaklarının arkasında. Ben sonunda burdasın işte diyorum…
1. Bir yıldızla biçilmiş incecik yine, yine sazlarla örtülü, yine en uzak yerinde kandili; Sarılınca…
Bu akşam da gönlümüzce bitmediyse gün Suçun yarısı bizim yarısı günün Sanki yapının tuğlası bizsek…
Sarı kızla yorgan döşek Camın ağzında sabaha karşı Sarı kızın kolu bacağı Sarı kızın memeleri…
Atı’lar deltalara gömülen atı’lar, Saçı’lar fiyortları öpen saçı’lar, Kutu’lar, Haliçlerden sus………………..
Saat on ikiden sonra, Bütün içkiler, Şaraptır.(Yeni Yaprak, sayı:14, Şubat 1990)………………..