Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
(Rahmetli babam Ümmet Karakoç’a aittir…)Deli gönül kalktı yoldaş arıyor Uyan gelsin Muhammed’in aşkına Masivadan üryan edip sinesin Soyan gelsin Muhammed’in aşkınaBu…
Silifke Caddesi’nde bir yağmur Kevser Bekledik gözlerimizi kısarak dinmesini Gözlerimizi kısarak baktık pencereleri açık evlere Deniz gören balkonlara, balkon çiçeklerine Mersin…
Biri olsa, biri gelse, Ilım-ılım, diri gelse, Sözün-sözün eri gelse, Dimdik, yalın, dursa/ya.Gözüm-gözüm akılardan, Duyum-duyum takılardan, Uzak, yakın yakılardan Duru-duru baksa/ya.Soğuk…
Bu umman-ı belaya yok mu sahil yâ Rasülallah? Bu körlükle selamet gayrıkabil yâ Rasülallah. Cehalet manevi bir şahs-ı fail yâ Rasülallah.…
Sana nasıl susuzum Ah bir bilsen diyorum Sensiz nasıl mutsuzum Gelip görsen diyorumDört yanım paslı kilit Ah ümit biraz ümit Ne…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Bana yaşadığı kentin kumunu gönderen Bir sevgilim vardı Bense merak ederdim hep oranın ………………..
Polonyanın kanı beyazdı İsyan bir bayraktı süt içinde Porselenlerden yapılmış Polonya Kırılan heykel ve heykel…
Gölgeme bak gölgeme Amma aşık, amma divane Oturmuş kanepesinde gurbet elin Kendini seyreder gözlerimde Amma…
Gülün tam ortasında ağlıyorum Her akşam sokak ortasında öldükçe Önümü arkamı bilmiyorum Azaldığını duyup duyup…
şiir bir tuglacının dusurdugu tuglanın yere dusmesınde degıl havada asılı kalmasındadır…………………
Dünyada geçirdim çocukluğumu İnsanlardan eşya yaparlar Kırmızı bir orman iki boyutlu Kendi başına yağardı kar.Gör…