Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
(Ölüm İlişkileri’nde yaşayanlara…) Bir gün, tıpkı karşılaştığımız gece benim olduğun yaşta, bana dönmek isteyeceksin; yüzünde solmuş kaç sabahın birikintileriyle, yorgun olmaktan…
seni hep gökyüzünün önünde düşünürümsüreyya berfe…sevgili kırlangıç, güneye, hep güneye uçan kuşlar yağmurun altından geçerken ne düşünürler acaba? su damlaları tüylerine…
Yorulmam deme gönül mutlaka yorulursun Ortada seyrederken kenara savrulursun Zamanın tenceresi, penceresi çok farklı Temmuz’da buz tutarsın, Ocak’ta kavrulursun..07.04.2005/Vakit
tavan arasına kaçan çocuk erik ağacından görünen göğü düşünür akşamın acısı içine çökünce uyurbenim küçük bir kedim vardı ahmak bir ayak…
Sen hiç aşk topladın mı gecelerden Kanayan yüreğini şarkılara çarptın mı? Bir daha dirilmesinler diye Bıçakladın mı anıları Kendini gömer gibi…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
giden gitti (yiten zaman) açtığın kapıdan girdim, adımı söyledim işte orda kaldımherkes nerde? (gibi yanların………………..
susup bekleyerek yaşlanıyordu şeylerin uğultusu arasında içi ağırlaştıkça rüzgara çıkıyor siliyordu kendini durmaağrıya ………………..
Ne atom bombası, Ne Londra Konferansı; Bir elinde cımbız, Bir Elinde Ayna; Umurunda mı dünya!
söyle ben saçlarımı kestirirsem ne olur bir başkaldırma ancak saçlarından tutulurherkes annesi sanır bir kısır…
Hiçbiri ona ait değil Fakat ne hazin isimleri var Şu resimlerin: ‘Nisan sabahı’, ‘Yağmurdan sonra’…
Düşmemiş Hezarfen Efendi’yle karşılaşır mı acaba? Bir bakmışım baloncusu uçmuş kan mavisi balonlar Kuşların vurulduğu…