Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Kaçamak bakışlarımız dokunurdu birbirine suçlu suçlu yürürdük gülmeyi konduramadan dudaklarımıza acılarla delik deşik bir olgunluk izlerdi gölgelerimizi yağmur ıslatırken kaçak evi…
I Şu günlerde güpegündüz Genç bir sözcükle beraber Öpmek istiyorsun hayatı Alnının ortasından En güzeli yürüyorsun Alibeyköy’ün az ilerisinden Direniş günlerine…
Nasıl ağlamıştın öyle akşam sokaklarda. Birden nasıl büyümüştü içimde yerin? Japon türkülerine benziyordu gözlerin Sen japon türkülerini bilmezsin…Pişman oldum yaptığıma o…
Bu yokluk canıma tak dedi Bu fakirlik mideme dokunuy………………..
Kayıklarla kayıkçılar Dalgıçlarla balıkçılar Bilirsin:ne ister,deniz! Kendini bu isteklerin: Yelkenlerin küreklerin Altına seriver, deniz! Balıkların,kandillerin Ne varsa olsun ellerin Bana mavini…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
IBenim yüzüm bir bayram telâşıdır Küller ve biraz da deniz artıklarıylaBen ki çocuklarla büyüdüm ve…
Savrulsa da uzaklara düşüncen Tıkansa da sevgimin pınarı Sıcaklığını taşıyorum içimdeUğraşsam da söndürme hızını Bastırsam…
Ben senin krallığın ülkene yetiştim Kaldım gölge tanımayan güzelliğinle. Her sabah büyüten denizimizi böyle Gülüşlerindi…
1ben ne güzel işerim güneşe karşı arkamda medrese duvarı önümde çarşıbir sürekli kaşınmadır yaşadığım törelere…
Hep ondan çoğalır kâğıtlarda Hep o Meryemsi duruşundan Döker el kadar Avrupalı yüzünü Paylaşır milyonla…
İstanbul’dan ayva da gelir, nar gelir Döndüm baktım, bir edalı yar gelir, Gelir desen dar…