Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Ne zaman yağmur yağsa Bir buluşma yeri olurdun İstanbul’da rüzgâr soluklara Mavisi yasaklanmış deniz Kızıl tufanı yaratmadan daha Ne zaman yağmur…
Mektuplar aldım sevindim, Birinde denmiş geliyorum Öbüründe yazılmış geleceğim. Bekledim bekleyorum. Bir yaşam verdim.Açtım bir başkasını, Uzun-uzun yazmış gel. Okumadan arkasını…
Gezdikçe kendinde ne şehirler bulacaksın Hatırında sakladığın çarşılar bulup çıkaracak gölgeni Eski yazların ölü vakitlerinden Tanıyacak seni arda burda tüm dalgınlıkların…
Bendedir korkusu biten şeylerin Çelik gagasında fecri taşıyan………………..
Son durağı yok bu otobüsün Daha yolun başında haritadan silinmiş menzil Ama notlar alınacak mola yerleri çokturHer sorunun yanıtı başka bir…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Yolum asfalt, Yolum toprak, Yolum meydan, Yolum gokyuzu ve ben neler dusunuyorum!..Aski, yagmuru, Tramvay sesini,…
Ah aydınlıklardan uzaktayım Kafamda o dağılmayan sükûn. Ölmedim lâkin, yaşamaktayım Dinle bak: vurmada nabzı ruhun.Yarasalar…
Ey uzaklardan Duygularımı taşıran öznem Sevgimi bağışla banaBırak ne olur Bırak onu kuralların dışına Uçsun…
Öteki dünyada akşam vakitleri Fabrikamızın paydos saatinde Bizi evlerimize götürecek olan yol Böyle yokuş değilse…
Tam üç ay hasta yattım, kendimi bilmeden ve şehrin sokaklarını, tavlada dübeş kapısını unuttum. sevdiğim…
Sözde Böyle açık saçık Uykulu mahmur Bahçe sul………………..