Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Gizemli tamtamları bırakıp afrika’da şehvetle giriyor doğanın koynuna öpüşken dudaklarıyla topluyor yıldızları sokuyor pülümür gençlerinin rüyalarına Güneşle nerededir bir büyü çözülmesi…
‘İki kere iki dört’ ediyorsa, Ben de seni seviyorum, darılma. Bir de ‘Her gecenin sabahı var’ sa, Ben de seni seviyorum,…
Ve canlıymışçasına, hergün onu sulardı. Yağız tenindeki su buharlaşsın diye Düğmeleri en bıçkın küfürlerle açardı: Çiçekçiydi, yaprak bitlerini öldürmeyen. Fotoğrafçı, savaş…
Pencerelerin kenarından Sarkmış tül perdeleri Pembe Evin Uçup uçup yüz sürüyorlar Karşı tepedeki manastırın selvilerineRüzgârla eğilip doğruldukça Sardunyalar, biberiyeler, Hiç korkma…
Beni hatırladıkça için ürperecek, Boşa………………..
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
özenle soyduğum şu elma söyle şimdi kimindir özenle ne yapıyorsam bilirsin artık senindirsuya giden bir…
Nedendir, biliyor musun; Her gece rüyama girişin, Her gece şeytana uyuşum, Bembeyaz çarşafların üstünde; Nedendir,…
Boğazından lıkır lıkır gecen Su suyun kıymetini bil Nedir ki bu mavilik deme Pencereden görebildiğin…
Sen varken kötü diye birşey bilmiyorduk Mutsuzluklar, bu karalar yaşamda yoktu Sensiz………………..
Eylül’dü.Dalından kopan yaprakların Sararan yanlarına yazdım adını Sahte bir gülüşten ibarettin oysa. Ve hiç bilmedin…
Dün iki katliydi, Bugün üç katli Derken Dört katli, bes katli, alti katli Yükseliyor efendim…