Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Yalçın Küçük küçüktür ama mide bılandırır
Hasret dağları sardı Sen farkında değilsin Son umut sende kalsın Sen farkında değilsinBöyle sessiz duruşun Umursamaz oluşun Yüreğimde bir kurşun Sen…
…Düşüyorum Karıncanın peşine minik depremler oluyor Yabanıl ot kokuları,sonra düşler,düşüyorum… Puslu bir görüntü tarih dediğimiz ve kirli Sular buharlaşıyor buluşalım dediğin…
-Kazım Koyuncu’yaBurada oturuyorum düşlediğim yerde Her gün bile bile denizin kapısını Açıyorum “Viya” diyerek güzel yüzlü çocuklara Bir gün boğulacağız denizde…
Sokul yanima, cigliklar dolarken kentin sokaklarina yirmidört ayar yankilar düser daglardan. Üsürüm kar giyinmis agaçlar gibi simsiki tut ellerimi ki, bir…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Atatürk’ün bir sözü vardı Yediveren gül gibi açardıAtatürk’ün bir atı vardı Etilerden beri yaşardıAtatürk’ün bir…
Köpek, diliyle içer suyu Kurt, soluğuylaYüreğinin kokusunu taşır Boynundaki kutup çiçeği Öfkeli değil lacivert Yırtıcı…
40. Konuşacak Mehdi Geldi derleniş günü Derleniş toparlanış vakti Artık her gün her gece Bir…
Zaman mı? Değil zaman Akan zaman değil mesafelerdir Güneşin çekici yukarda Suyun bıçağı aşağıda Krom…
Daha nen olayım senin, Onursuzunum…………………
Mutsuzluk gülümseyerek gelir, adıyla süslenmiştir; Banliyo treninde rastladığımız Sınav saatini kaçırmış liseli kız,………………..