Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Dipte: Acının ve can sıkıntısının Boşluğun ve en beterin dibinde Solungaçları tıkanmış bir balıkAra sıra yokluyor cürufun içinde Sınıyor kanattan ucuyla…
zaman zamanına dönsün hasta çocukları yiyen kromanyon adam kovuklarındaki yılanları ye taşların altındaki böcekleri ye yalnız sakın beni yemekten mağaranın hasta…
Sevmeliyiz mezartaşlarını biz, Çünkü yalnız onlar bizi yâd eder. Şüphesiz onlardır en saf ve temiz, Ardımızdan varsa duyanlar keder.Her sevginin artık…
Göllerimi bırakıp denizlerine gelirim sevişmek için seninle Flora, çağlayanın karnında çırpınan kayık isteğin masalı tenime dağılan mıknatıs yüzükoyun yatmasan göremezdim sırtında…
Bu kent öldürüldü diyorlar Kurşuna dizildi bir gece yarısı Hayaletler geziniyormuş şimdi Sokak aralarında ve caddelerde Baykuş tüneği olmuş alanlar Ve…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Çok uzun bir gündü aşka dönüyordum Çok uzun, yavrum, çok uzun seni sevmekten İşte diyordum…
Dağ başındasın; Derdin günün hasretlik Akşam olmuş,güneş batmış İçmeyipte ne halt edeceksin
Kilimim siyahtır bütün renklerden İçinde kil var milim varUmut’un içinde mut varsa Umutsuzluğun da içinde…
Sen benim penceremde olmasan. Geçmesen önümdeki sokaktan………………..
. Adaçaylarımızı söylemiş miydik? Üç kişi bir köşede oturmuş ağ yamıyordu. Kimimiz aznif oynuyor, cıgara…
Bir düelloda Daha büyük bir şey vardır Ve daha acıdır bu Ölümden de ölüm korkusundan…