Nefis nere derse ora varırdım
Ama lakin havf-i Rahman olmasa
Bir lahza ayrılmam nefsin yolundan
Eğer bir kişide iman olmasa
Tutuştu ciğerim yardı derinden
Havfım yoktur cehennemin narından
Korkulur şeytanın mekr ü şerrinden
Ahır nefsinde Kur’an olmasa
Yalnızlık kul başına gelmesin
Mümin olan bir havaya yelmesin
Düşmanım da dağ başında kalmasın
Kurt kuş yer cenazen yuyan olmasa
Düşünüp burasın eyleyip teftiş
Hizmet et mürşidin kelamında piş
İki komşu ile biter cümle iş
Nere varır halin duyan olmasa
Şunun bunun inkisarın alırsın
Vaden yeter elbet bir gün ölürsün
Bir amel kıl aralıkta kalırsın
Na’şı musallaya koyan olmasa
Dört tekbire niyet eder müezzin
Acep bilir misin ruh-ı pervazın
Müslümana iki şahit ki lazım
Yazık sana iyi diyen olmasa
Süratlice götürürler mezara
Daha yeni girdin ulu pazara
Hizmet eyle gözüm okur yazara
Garip kalın okumuyan olmasa
Ruhsati’yim gayri küfrü boşlayım
Gece gündüz ibadete baslayım
Aha ben de biraz haram işleyim
Sorgu hesap tartı mizan olmasa