Çanakkale derler yokken hesapta,
Mahşerin dünyada kurulduğu yer,
Çanakkale derler topraktan kapta,
Şehitlik şerbeti verildiği yer.
Bayrakların karışması kanlara,
Kılıçların kükremesi kınlara,
Yanık bağırlara, ak alınlara,
Çelik yağmurunun çevrildiği yer.
Ejder ateş salan arslan böğrüne,
Timsah diş saplayan insan bağrına
İstanbul denilen canan uğruna,
Yüz bin canın yere serildiği yer.
İstanbul’un gözler dolu baktığı yer
“Yavrularım! ” diye ağıt yaktığı,
Dere dere yakut kanın aktığı,
Yiğit harmanının savrulduğu yer.
Parıldarken vicdanda din misali,
Direnirken şol Sedd-i Çin misali,
Tırpan girmiş körpe ekin misali,
Sıra sıra erin devrildiği yer.
Gelsin Aşık Ömer hisse kapmaya,
Toprak secdade de yurda tapmaya,
Çanak, çömlek değil Vatan yapmaya,
Toprağın al kanla yoğrulduğu yer.