Bunları da Okuyun

    Olmuyor Şiiri – Abdurrahim Karakoç

    28 Aralık 2021

    Leb-i La’lin Hayâl İt Gûşe-i ‘Uzletde Pinhân Ol Şiiri – Baki

    29 Aralık 2021

    Kan Kalesi Şiiri – İsmet Özel

    21 Mart 2022

    Karanfil Şiiri – Orhan Veli Kanık

    29 Aralık 2021

    Kedileri Severken Ağlayınız Şiiri – İsmail Uyaroğlu

    29 Aralık 2021

    Eğer Arif İsen Gözümün Nuru Şiiri – Ruhsati

    29 Aralık 2021

    Uğurlama Şiiri – Erdal Alova

    29 Aralık 2021

    Gökdelen Şiiri – Ahmet Oktay

    21 Mart 2022

    Yaşamak Nedir Şiiri – Afşar Timuçin

    29 Aralık 2021

    Geceye Şarkı Şiiri – Georg Trakl

    29 Aralık 2021
    Facebook Twitter Instagram
    Facebook Twitter Instagram
    Şiirhane
    • Anasayfa
    • Dönemler
      • Cumhuriyet Dönemi
      • Yedi Meşaleciler
      • Fecr-i Ati Topluluğu
      • Garipçiler (1. Yeni)
      • Halk Edebiyatı
      • İkinci Yeniciler
      • Milli Edebiyat
      • Öz (Saf) Şiir Dönemi
      • Tanzimat Edebiyatı (1. Dönem)
      • Tanzimat Edebiyatı (2. Dönem)
      • Tekke ve Tasavvuf Edebiyatı
      • Toplumcu Gerçekçi Şiir Dönemi
      • Servet-i Fünun Edebiyatı
    • Yabancı Şairler
    • Rastgele Şiir
    • İletişim
    Şiirhane
    Anasayfa»Necdet Evliyagil»Ocak Ayı, Ocak Başı Düşlemesi Şiiri – Necdet Evliyagil

    Ocak Ayı, Ocak Başı Düşlemesi Şiiri – Necdet Evliyagil

    Necdet Evliyagil- Necdet Evliyagil
    Telegram VKontakte Facebook Twitter Pinterest LinkedIn Tumblr Email WhatsApp
    Paylaşın
    Facebook Twitter LinkedIn Pinterest Email

    Ocaklar
    Yanıp – yanıp söndü;
    Odunlar, tahtalar, çıralar
    Çatır – çatır
    Çatırdayarak;
    Çıtır – çıtır
    Çıtırdayarak;
    Seslerin en sıcağını
    Mutluluk dağıtanını,
    Gözlerden kulaklara ördü..

    Sert ve kuru
    Bir kış rüzgarı,
    Bembeyaz karın, duru
    Soğuk fırtınası,
    Ocağın ılık çevresinde
    Titreyenleri birleştiriyordu;
    Ocakta kütükler değil
    Uzak – yakın anılar sanki
    Alev alıyordu;
    Çatırtılar – çıtırtılar kesilince,
    Alevler tükenince sönünce
    Ocak korlanıyordu,
    Nar kırmızısı ateş
    Söndükçe kül oluyordu..
    “Şeytan Dansı” ‘nı
    Anımsatan,
    İnce – kalın
    Parça – parça gölgeli
    Alevlerin uğultulu
    Gürültüsü,
    Doyurucu – uyutucu
    Sere – serpe görkemli
    Gürültüsü
    Renkli düşlere dönüşüyordu..

    Ocak,
    Çatır – çatır
    Çıtır – çıtır
    Yangınını sürdürüyordu;
    Ocak,
    Alev – alev
    Gürül – gürül
    Işıldıyordu – gülüyordu,
    Çevresindekiler
    Mutlulukla doluyordu,
    Eller – avuçlar ısınıyordu,
    Sevgisini yenileyen,
    Sesini – güncelliğini yitiren
    O canım renkli düşler
    Üşüyordu..
    Kış’ların – soğuk’ların
    Acımasız – amansız
    Yalnızlığında- yoksulluğunda,
    Ocak’lardan uzak’larda
    Aş’a, su’ya
    Ve bir avuç sıcağa
    Özlem çekenler,
    Büyükler, küçükler
    Sevimli bebe’ler
    Yakınıyordu,
    Diledikleri erinci
    Yakarsalar da bulamıyordu..

    Ocak’lardaki
    Alevlerin gücü
    Birazdan silinip
    Kaybolma üzüncü
    Çatır – çatır
    Çıtır – çıtır..

    Her mevsim Boğaz’da
    Mavi suları yaran
    Taka’ların gürültüsü;
    Birbirini usanmadan
    Kovalayan görüntüsü,
    Yüreği tümden okşayan
    Tak – tak’lı
    Tuk – tuk’lu süzülüşü,
    Takır – takır
    Tukur – tukur..
    Ocak’ların
    Çat – çat’larıyle;
    Taka’ların
    Tak – tak’ları
    Elele vererek,
    Ocak’larda küllenen düşleri,
    Gök boşluğu’nca savrulan
    Dumanlarla beraber,
    Uzaklara sürüklüyordu;
    Tüm özlemleri,
    Bir bozkır kenti’nden
    Salt bir kıyı kenti’ne
    İstanbul’a götürüyordu..

    Yaşlı yaşamını,
    Bakımsızlıktan dökülen
    Eski yuvasını
    Ayakta tutmak,
    Avunmak – avutmak
    Yaşamak ve yaşatmak
    İçin çırpınan.
    Dalga’larla
    Çalkalanan – boğuşan,
    Sabah’ların
    Sisli – donuk
    Kör karanlığında
    Yeniköy’de
    Balığa çıkan
    Yüreği buruk,
    Olta’ları – ağları
    Takası’nın küreği kopuk
    Sadık Reis’i
    Ve köhne tekne’sini
    Boğaziçi’nin balıkçıları,
    İçtenlikle selamlıyordu.

    Necdet Evliyagil şiirleri Ocak Ayı Ocak Başı Düşlemesi Şiiri - Necdet Evliyagil Ocak Başı Düşlemesi Şiiri - Necdet Evliyagil şiiri
    Paylaşın Telegram VKontakte Facebook Twitter Tumblr WhatsApp

    Yazarın Diğer Şiirleri

    2000 Yılı’nın Şiiri Ve İstanbul Şiiri – Necdet Evliyagil

    Yanılgı Şiiri – Necdet Evliyagil

    Yalnız Ve Yalnız Şiiri – Necdet Evliyagil

    Yalnızlık Şiiri – Necdet Evliyagil

    Yalnızlığa Övgü Şiiri – Necdet Evliyagil

    Yağmurun Düşündürdüğü Şiiri – Necdet Evliyagil

    Bunları da Okuyun

    Büyük Kurban Şiiri – Alper Gencer

    29 Aralık 2021

    Lale Şiiri – Akgün Akova

    29 Aralık 2021

    Aramızdaki Fark Şiiri – Abdurrahim Karakoç

    28 Aralık 2021

    Bilmece Şiiri – Ahmet Selçuk İlkan

    28 Aralık 2021
    Bizi Takip Edin
    • Facebook
    • Twitter
    • Instagram
    Çok Okunanlar
    Köroğlu

    İki Koçak Bir Meydana Gelince Şiiri – Köroğlu

    Köroğlu

    İki koçak bir meydana gelince Yiğit derler Arap atı koşana Çarhacılar birbirini bulunca Yeğin atlar…

    Kırat’ım Meydan Yerinde Şiiri – Köroğlu

    29 Aralık 2021

    Büyük Hüner Şiiri – Arif Damar

    29 Aralık 2021

    Beylerimiz Elvan Elvan Üstüne Şiiri – Kaygusuz Abdal

    29 Aralık 2021
    Hakkımızda
    Hakkımızda

    Şiirsiz kalmayın!

    İletişim: [email protected]

    Şiirler

    İzmir, 1944 Şiiri – Behçet Necatigil

    29 Aralık 2021

    Özgür Birlik Şiiri – Andre Breton

    29 Aralık 2021

    Bensiz Olacak Her Şey Şiiri – Charles Baudelaire

    29 Aralık 2021
    Etiketler
    Ahmet Selçuk İlkan şiirleri Pir Sultan Abdal şiirleri Ruhsati şiirleri Aziz Mahmud Hüdayi şiirleri Necip Fazıl Kısakürek şiirleri Agah şiirleri Abdurrahim Karakoç şiirleri Karacaoğlan şiirleri
    Facebook Twitter Instagram
    • Anasayfa
    • İletişim
    © 2026 Şiirhane.
    Tüm hakları edebiyatın birbirinden kıymetli şairlerine aittir.

    Aradığınız şair veya şiirden birkaç kelime yazın.