-I-
Var olmuşuz,
Bir def’a
İnsan olarak doğmuşuz;
Yaşadığımız müddetçe de
Türlü düşünceler,
Türlü şekiller,
Bir yığın güzellikler
Ve çirkinlikler arasında,
Kaybolmuşuz – boğulmuşuz..
Beklemişiz,
Sabrımızı tüketmişiz..
Acele etmişiz
Silinip gitmişiz..
İnsan olarak
Gelmişiz dünya’ya;
Ama, bütün bir ömür boyu,
Bizden evvel gelenler gibi,
Yalnız ve yalnız,
İnsanlığın doğacağı günü beklemişiz;
Beklerken de
Hem insanları sevmişiz;
Hem de deliler gibi
Yemişiz!
-II-
Işıl ışıl gözler,
Mini mini eller
Kulakları okşayan
Cıvıl cıvıl sesler,
Kucakladı dünyamızı.
Yaşlı dünya
Biranda yenilendi,
Sanki tümden tazelendi..
Küçük yavru serpildi,
Zamanla gelişti;
Yaşlı dünya
Gene olduğu yerdeydi..
İnsanlar gelip geçti
Katar – katar,
Birbirini seven,
Birbirini yiyen
İnsanlar girdi sıraya dünyamızda.
Ömrün tükenmeyen sarp yollarında,
Birbirleriyle
Dost – düşman oldular;
Birleştiler – ayrıldılar,
Gözü yaşlı hırçın dünyamıza
Demir atmanın,
Yasak olduğunu anlamadılar.