Bir ye adıdır şimdi
Yalçı Dağı’nın oralarda
Kalemözü
Ve tüfek memesine benzer
Bir de yere düşürülmüş
Bir kırlangıç yuvasına
– kalemi bileli beri
Şiiri arkalar gördüm
Bir süyüm sudur aslında
Çıkarken toprağın içinden
Bir çocuk parmağı gibi
İnce buharlar bırakır
Gökyüzüne ve toprağa
– İslaklığı Kalemözü’nün
Şiire yol açar
Bu durumuyla Kalemözü
Yeni bir gelenek sayılır
O yüzden çocuklara çeker
Ve duyarlı oluşu bile
Azımsanmaz hiç oralarda
Türkülere de konu olmuşsa
Kurşuna çalan rengi
– Sevdası kuşlarınkine yakın
Ve mevsimine göredir
Yataklık etmiştir özgürlüğe
Kuşlara ilkyaz gelince
Ve ozanın elindeki kaleme
Gurbet bulmuştur boyuna
Çünkü yer yer adıdır
Kalemözü
– Yiğide saklı durur
Dağların toy olanları
Sessizlik eski bir töredir
Ayrılıklarla başlar ilkin
Gece de inmişse Kalemözü’ne
Kına günleri ansılanır
Elin ortasında kan
Gibi bir uygarlık
– Türküyle girilir geceye
Bir de şiirle
Bir yer adıdır Kalemözü
Anamur’un az ilerisinde
Güneşin ve umudun altında
Bir damar gibi vurur olur
Toprağın derisine
– Güzün getirdiği yağmura
Sabanla varılır
Ey suları taşıyan toprak
Omuzların senin ne yaman
Ve ne kadar da sarkık
Bir dişi şahan duruşunda
Ve avına ayarlı
– Kuşlar havalanınca
Gökyüzü eskiyebilir