Bunları da Okuyun

    Dost Şiiri – Enver Gökçe

    29 Aralık 2021

    İstanbul Mavisi Misin? Şiiri – Necdet Evliyagil

    29 Aralık 2021

    Kuşlar mıdır Onlar? Şiiri – Cevat Çapan

    29 Aralık 2021

    Biz Hara Farslar Hara Şiiri – Caner Kara

    20 Mart 2022

    Kafam Kıyak Şiiri – Charles Bukowski

    29 Aralık 2021

    İlk Akşamdan Vardım Kavil Yerine Şiiri – Karacaoğlan

    29 Aralık 2021

    Konuşma Şiiri – Ülkü Tamer

    18 Ağustos 2025

    Kaza Süsü Şiiri – Sunay Akın

    20 Mart 2022

    Sefayı Dünyayı Sildim Süpürdüm Şiiri – Ruhsati

    29 Aralık 2021

    Kitle Şiiri – Cesar Vallejo

    29 Aralık 2021
    Facebook Twitter Instagram
    Facebook Twitter Instagram
    Şiirhane
    • Anasayfa
    • Dönemler
      • Cumhuriyet Dönemi
      • Yedi Meşaleciler
      • Fecr-i Ati Topluluğu
      • Garipçiler (1. Yeni)
      • Halk Edebiyatı
      • İkinci Yeniciler
      • Milli Edebiyat
      • Öz (Saf) Şiir Dönemi
      • Tanzimat Edebiyatı (1. Dönem)
      • Tanzimat Edebiyatı (2. Dönem)
      • Tekke ve Tasavvuf Edebiyatı
      • Toplumcu Gerçekçi Şiir Dönemi
      • Servet-i Fünun Edebiyatı
    • Yabancı Şairler
    • Rastgele Şiir
    • İletişim
    Şiirhane
    Anasayfa»Yabancı Şairler»Ralph Waldo Emerson»Hermione Şiiri – Ralph Waldo Emerson

    Hermione Şiiri – Ralph Waldo Emerson

    Ralph Waldo Emerson- Ralph Waldo Emerson
    Telegram VKontakte Facebook Twitter Pinterest LinkedIn Tumblr Email WhatsApp
    Paylaşın
    Facebook Twitter LinkedIn Pinterest Email

    Bir tepeye uzandı bir Arap
    Ve yaktı hasret türküsünü,
    Dilinden inciler döküldü:
    Bir tek yaz kuşu
    Kederini duydu,
    Öyle bir iç çekti ki derinden
    Kırlangıçlar havalandı yerden.

    ‘Söylendiği gibi içi dışı bir değilse
    Güzellik güzel değildir gözümde,
    Dehanın saltanat asası güneşsiz aysız
    Zirveye çıkar kendi çevresinde.
    Kendinde öyle bir topladı ki Hermione
    Toprağın ve denizin parlaklığını,
    Vadiler, adalar, bulutlar, ağaçlar
    Andırdı duruşunu, adımlarını.

    Ne ufak tefek takılar isterim,
    Ne saç lüleleri tutam tutam,
    Kesip alınmış o güzel başından,
    Bu sabah hor göremez
    Dağlar ve sisli ovalar
    Devasa portresini onun.
    Hepsi onu müjdeler,
    Onun kılığına girer,
    Hanendeleri şanının,
    Hepsinin esin perisi o kadın.

    ‘Daha yükseğe sevgili kırlangıçlar! Ne dediğime aldırmayın
    Ah! bakmadan ne kadar güçlü olduğuna zayıfların
    Söyleyin, hepsi bu kadar mı?
    Ne derseniz inanırım,
    Sizi o Suriyeli sanırım.

    ‘Her biri birbirine sıkıca geçen
    Onun soyundanım ben,
    Eski Basra’nın okullarında eğitim gören bendim,
    Bir münzevi gibi kasvetli kitaplar üstüne ant içtim,
    Mutlu bir damat olmak için ne zor bir durum!
    Ama bir dokunuşunla kurtuldum.
    Fırlattığında meteor bakışlarını,
    Dünyevi kaderden bahsettik,
    Her boyutunu ölçtük biçtik.

    ‘Eskiden ayrıydım sizden,
    Artık aranızdayım ben,
    Sürüden ayrılan koyun uzak bir mesafeden
    Nasıl fark edilirse bir seyyah tarafından
    Bir kapı gibi dağın yüreğine açılan,
    Öyle çıkardın taşocağından kayaları
    Ve açtın önümdeki sarp yolları.

    ‘Şimdi dolaşır tuhaf bir âlemde,
    Aldanmış ve lanetli bir halde,
    Beni teselli eder benim soyumdan gelen,
    Kan kardeşimdir güney rüzgârı,
    Mis kokulu korulardan geçerek gelir,
    Sıcak iklimlerden çeşni getirir,
    Ve parıltılı her açıklık,
    Kuytu bir alacakaranlık,
    Açığa çıkarır şeklini.
    Orman yolundan saptı,
    Gün geldi meydana çıktı.
    Otururken kıyısında akarsuyun
    Ve seyrederken solduğunu günışığının
    Geçiverdi içinden dalgaların.

    ‘Nehirler, güller, yalçın kayalar, kuşlar,
    Ayaz, güneş ve kadim gece
    İsterim ki bana el versin,
    Ve avuntular vaat etsin.
    “Cesaret! biz müttefikiniz,
    Hep sende aklımız fikrimiz,—
    Zinciri türlerin,
    Uzak silsilelerin;
    Senin yaptığını yapmalı o,
    İradesi üzre var olmalı o,
    Rüzgârlarla, akarsularla,
    Güneşli şenlikleriyle sonbaharın,
    Ezgilerle, ve düşüncesiyle ezgilerin
    Sarmaş dolaş bir halde
    Kavuşacaksınız birbirinize.
    Takip etme hiç uçup giden ayak izlerini,
    Çıkar karşına bir gün o gösterir kendini.

    ÇEVİRİ: Volkan HACIOĞLU

    Hermione Şiiri - Ralph Waldo Emerson Hermione Şiiri - Ralph Waldo Emerson şiiri Ralph Waldo Emerson şiirleri
    Paylaşın Telegram VKontakte Facebook Twitter Tumblr WhatsApp

    Yazarın Diğer Şiirleri

    Dünya-Ruhu Şiiri – Ralph Waldo Emerson

    Doğa’nın Şarkısı Şiiri – Ralph Waldo Emerson

    En İyisi Sen Ol! Şiiri – Ralph Waldo Emerson

    Savunma Şiiri – Ralph Waldo Emerson

    Özür Şiiri – Ralph Waldo Emerson

    Bunları da Okuyun

    Kavak Yelleri Şiiri – Ahmet Telli

    28 Aralık 2021

    Pencereler Ve Kapılar Şiiri – Asaf Halet Çelebi

    29 Aralık 2021

    Trenlerin Ardından Koşan Güller Şiiri – Alper Gencer

    29 Aralık 2021

    Gökdelen Şiiri – Ahmet Oktay

    21 Mart 2022
    Bizi Takip Edin
    • Facebook
    • Twitter
    • Instagram
    Çok Okunanlar
    Neyzen Tevfik

    Koşma 2 Şiiri – Neyzen Tevfik

    Neyzen Tevfik

    Hicran kucağında tuttuğun sırdaş, Çağlamış, bulanmış, durulmuş olsun, Sözüne, sazına güven de yanaş, Kulağı ezelden…

    Keçiyolu Şiiri – İlhan Berk

    29 Aralık 2021

    Gelin Sorun Ey Yarenler Şiiri – Yunus Emre

    29 Aralık 2021

    Yürüyüş Şiiri – Ali K. Metin

    29 Aralık 2021
    Hakkımızda
    Hakkımızda

    Şiirsiz kalmayın!

    İletişim: [email protected]

    Şiirler

    Âgâz-ı Gazeliyyât 236 Şiiri – Agah

    29 Aralık 2021

    Şaşkın Dünya Şiiri – Cahit Sıtkı Tarancı

    29 Aralık 2021

    İllet Şiiri – Halim Şefik Güzelson

    29 Aralık 2021
    Etiketler
    Ahmet Selçuk İlkan şiirleri Abdurrahim Karakoç şiirleri Pir Sultan Abdal şiirleri Karacaoğlan şiirleri Agah şiirleri Necip Fazıl Kısakürek şiirleri Ruhsati şiirleri Aziz Mahmud Hüdayi şiirleri
    Facebook Twitter Instagram
    • Anasayfa
    • İletişim
    © 2026 Şiirhane.
    Tüm hakları edebiyatın birbirinden kıymetli şairlerine aittir.

    Aradığınız şair veya şiirden birkaç kelime yazın.