Bunları da Okuyun

    Sone 90 Şiiri – William Shakespeare

    29 Aralık 2021

    Kasa Masa Şiiri – Özdemir Asaf

    29 Aralık 2021

    Fazıl Say İçin Prelüd Şiiri – Ali Cengizkan

    29 Aralık 2021

    Her Cani Bir Gün Ölümü Tadacaktır! Şiiri – Alper Gencer

    29 Aralık 2021

    Kaside Şiiri – Orhan Veli Kanık

    29 Aralık 2021

    Bîr Feylesofa Şiiri – Ali Canip Yöntem

    29 Aralık 2021

    Uyandım Kuşların İnce Sesine Şiiri – Aşık Veysel Şatıroğlu

    29 Aralık 2021

    Dişi Kuş Şiiri – Sunay Akın

    20 Mart 2022

    Dev Kadın Şiiri – Charles Baudelaire

    29 Aralık 2021

    Hakikat Bir Gizli Sırdır Şiiri – Şah Hatayi

    29 Aralık 2021
    Facebook Twitter Instagram
    Facebook Twitter Instagram
    Şiirhane
    • Anasayfa
    • Dönemler
      • Cumhuriyet Dönemi
      • Yedi Meşaleciler
      • Fecr-i Ati Topluluğu
      • Garipçiler (1. Yeni)
      • Halk Edebiyatı
      • İkinci Yeniciler
      • Milli Edebiyat
      • Öz (Saf) Şiir Dönemi
      • Tanzimat Edebiyatı (1. Dönem)
      • Tanzimat Edebiyatı (2. Dönem)
      • Tekke ve Tasavvuf Edebiyatı
      • Toplumcu Gerçekçi Şiir Dönemi
      • Servet-i Fünun Edebiyatı
    • Yabancı Şairler
    • Rastgele Şiir
    • İletişim
    Şiirhane
    Anasayfa»Yabancı Şairler»Ralph Waldo Emerson»Hermione Şiiri – Ralph Waldo Emerson

    Hermione Şiiri – Ralph Waldo Emerson

    Ralph Waldo Emerson- Ralph Waldo Emerson
    Telegram VKontakte Facebook Twitter Pinterest LinkedIn Tumblr Email WhatsApp
    Paylaşın
    Facebook Twitter LinkedIn Pinterest Email

    Bir tepeye uzandı bir Arap
    Ve yaktı hasret türküsünü,
    Dilinden inciler döküldü:
    Bir tek yaz kuşu
    Kederini duydu,
    Öyle bir iç çekti ki derinden
    Kırlangıçlar havalandı yerden.

    ‘Söylendiği gibi içi dışı bir değilse
    Güzellik güzel değildir gözümde,
    Dehanın saltanat asası güneşsiz aysız
    Zirveye çıkar kendi çevresinde.
    Kendinde öyle bir topladı ki Hermione
    Toprağın ve denizin parlaklığını,
    Vadiler, adalar, bulutlar, ağaçlar
    Andırdı duruşunu, adımlarını.

    Ne ufak tefek takılar isterim,
    Ne saç lüleleri tutam tutam,
    Kesip alınmış o güzel başından,
    Bu sabah hor göremez
    Dağlar ve sisli ovalar
    Devasa portresini onun.
    Hepsi onu müjdeler,
    Onun kılığına girer,
    Hanendeleri şanının,
    Hepsinin esin perisi o kadın.

    ‘Daha yükseğe sevgili kırlangıçlar! Ne dediğime aldırmayın
    Ah! bakmadan ne kadar güçlü olduğuna zayıfların
    Söyleyin, hepsi bu kadar mı?
    Ne derseniz inanırım,
    Sizi o Suriyeli sanırım.

    ‘Her biri birbirine sıkıca geçen
    Onun soyundanım ben,
    Eski Basra’nın okullarında eğitim gören bendim,
    Bir münzevi gibi kasvetli kitaplar üstüne ant içtim,
    Mutlu bir damat olmak için ne zor bir durum!
    Ama bir dokunuşunla kurtuldum.
    Fırlattığında meteor bakışlarını,
    Dünyevi kaderden bahsettik,
    Her boyutunu ölçtük biçtik.

    ‘Eskiden ayrıydım sizden,
    Artık aranızdayım ben,
    Sürüden ayrılan koyun uzak bir mesafeden
    Nasıl fark edilirse bir seyyah tarafından
    Bir kapı gibi dağın yüreğine açılan,
    Öyle çıkardın taşocağından kayaları
    Ve açtın önümdeki sarp yolları.

    ‘Şimdi dolaşır tuhaf bir âlemde,
    Aldanmış ve lanetli bir halde,
    Beni teselli eder benim soyumdan gelen,
    Kan kardeşimdir güney rüzgârı,
    Mis kokulu korulardan geçerek gelir,
    Sıcak iklimlerden çeşni getirir,
    Ve parıltılı her açıklık,
    Kuytu bir alacakaranlık,
    Açığa çıkarır şeklini.
    Orman yolundan saptı,
    Gün geldi meydana çıktı.
    Otururken kıyısında akarsuyun
    Ve seyrederken solduğunu günışığının
    Geçiverdi içinden dalgaların.

    ‘Nehirler, güller, yalçın kayalar, kuşlar,
    Ayaz, güneş ve kadim gece
    İsterim ki bana el versin,
    Ve avuntular vaat etsin.
    “Cesaret! biz müttefikiniz,
    Hep sende aklımız fikrimiz,—
    Zinciri türlerin,
    Uzak silsilelerin;
    Senin yaptığını yapmalı o,
    İradesi üzre var olmalı o,
    Rüzgârlarla, akarsularla,
    Güneşli şenlikleriyle sonbaharın,
    Ezgilerle, ve düşüncesiyle ezgilerin
    Sarmaş dolaş bir halde
    Kavuşacaksınız birbirinize.
    Takip etme hiç uçup giden ayak izlerini,
    Çıkar karşına bir gün o gösterir kendini.

    ÇEVİRİ: Volkan HACIOĞLU

    Hermione Şiiri - Ralph Waldo Emerson Hermione Şiiri - Ralph Waldo Emerson şiiri Ralph Waldo Emerson şiirleri
    Paylaşın Telegram VKontakte Facebook Twitter Tumblr WhatsApp

    Yazarın Diğer Şiirleri

    Dünya-Ruhu Şiiri – Ralph Waldo Emerson

    Doğa’nın Şarkısı Şiiri – Ralph Waldo Emerson

    En İyisi Sen Ol! Şiiri – Ralph Waldo Emerson

    Savunma Şiiri – Ralph Waldo Emerson

    Özür Şiiri – Ralph Waldo Emerson

    Bunları da Okuyun

    Derd-i Firakın İle Düşeli Sevdaya Mey’e Şiiri – Neyzen Tevfik

    29 Aralık 2021

    Unutulmuş Adam Şiiri – Ümit Yaşar Oğuzcan

    28 Aralık 2021

    İstanbul Yalnızlığı Şiiri – Ümit Yaşar Oğuzcan

    28 Aralık 2021

    Serçeleme Şiiri – Can Yücel

    28 Aralık 2021
    Bizi Takip Edin
    • Facebook
    • Twitter
    • Instagram
    Çok Okunanlar
    Aziz Mahmud Hüdayi

    Müfredât 131 Şiiri – Aziz Mahmud Hüdayi

    Aziz Mahmud Hüdayi

    Âkil isen nevm-i gafletden uyan Vâsıl olmaz Hakk’a şeytâna uyan

    Hüda Davet Eder Şiiri – Niyazi Mısri

    29 Aralık 2021

    Güneş Saati Şiiri – Necati Cumalı

    29 Aralık 2021

    Az Mı Savrulduk Şiiri – Ahmet Selçuk İlkan

    28 Aralık 2021
    Hakkımızda
    Hakkımızda

    Şiirsiz kalmayın!

    İletişim: [email protected]

    Şiirler

    Günler Şiiri – Nazım Hikmet Ran

    20 Mart 2022

    Anladın mı? Şiiri – Neyzen Tevfik

    29 Aralık 2021

    Karacaoğlan Şiiri – Cemal Süreya

    29 Aralık 2021
    Etiketler
    Karacaoğlan şiirleri Ruhsati şiirleri Agah şiirleri Pir Sultan Abdal şiirleri Ahmet Selçuk İlkan şiirleri Aziz Mahmud Hüdayi şiirleri Abdurrahim Karakoç şiirleri Necip Fazıl Kısakürek şiirleri
    Facebook Twitter Instagram
    • Anasayfa
    • İletişim
    © 2026 Şiirhane.
    Tüm hakları edebiyatın birbirinden kıymetli şairlerine aittir.

    Aradığınız şair veya şiirden birkaç kelime yazın.