Şikeste dillere bakmaz o ‘işveger bilmez
Ki pârelense de âyînemüz keder bilmez
Eger bu baht ile hem-bezm-i âftâb olsak
Misâl-i zülf-i bütân şâmımuz seher bilmez
Gelince bezmimüze zâhid olma lenger-rîz
Ki keştî-i meyimüz mevce-i hatar bilmez
Gören o şûhı kimi mâh dir kimi hurşîd
Figân ki kâsıdımuz togrı bir haber bilmez
O şûh-mest-i tegâfül gelür geçer Âgâh
Bizümde hâtırımuzdan neler geçer bilmez