Vasl içün hâtır-ı hicrân-zede minnet çekmez
Bezm-i dildâr bihişt olsa da hasret çekmez
Şer‘ide tevbe idi mâni‘-i vuslat gelsün
Sâkiyâ duhter-i rez boşuna ‘iddet çekmez
Saht-ı cânlukda unutdurdı gönül Ferhâdı
Ne kadar kûh-ı gamı çekse de zahmet çekmez
Bî-hodî rehber ise sâlike de menzildür
Rûz u şeb âb-ı revân gitse eziyyet çekmez
Çeşm-i seyr ü dil-i bî-hˇ âhişe sermâye iken
Devlet-i fakrda Âgâh zarûret çekmez