Gönül ki oldı ser-i kûy-ı yârdan me’yûs
Revâdur olsa da sabr u karârdan me’yûs
O ‘andelîb-i nevâ düşmen-i hazînem kim
Hazândan gilemendem bahârdan me’yûs
Nesîm ü terbiyet-i bâgbân bana neyler
Nihâl-i bâg-ı gamam berg ü bârdan me’yûs
‘Aceb mi perde-nişîn olsa gonçe-i ümmîd
Ki oldı dest-i kerîmân nisârdan me’yûs
Zamâneden bu kemâliyle hoş-dilem Âgâh
Ki oldı dil heves-i i‘tibârdan me’yûs