Felekden itmek olurdı recâ-yı âsâyiş
Olaydı ger meh ü hurşîde câ-yı âsâyiş
Sebük-rikâbî-i şebnemden oldı zâhir kim
Bu teng ‘arsa degüldür fezâ-yı âsâyiş
Düşerse nîm-nefes râhâtı ganîmet bil
Ki çün habâbdur âb u hevâ-yı âsâyiş
Olur nedâmet-i hâr-ı cefâdan âsûde
Misâl-i serv bu gülşende pây-ı âsâyiş
Hevâ-yı zülf-i perîşân-ı yâd iden Âgâh
Muhâldur ki ola âşinâ-yı âsâyiş