Olaydı bir dem ol şîrîn-dehenle hem-zebân olmak
Göreydi nicedür Ferhâd-ı rüsvâ-yı cihân olmak
Yeter vâ-beste olduk hâline zülfün nümâyân it
Gönülde ârzû var bir zamân bî-hânmân olmak
Perîsin yâ melek yâ hûr ey meh hîç görünmezsin
Niçe bir bâg-ı cennet gibi gözlerden nihân olmak
Pür itmişdi figan vâh ile gamhânesin Ya‘kûb
Bana mahsûsdur Beytü’l-hazende şâdmân olmak
Cefâdan yüz çevirmez tut ki Âgâh dil-figârun
Biraz da mihrbân ol tâ-be-key nâ-mihrbân olmak