Bî-sebeb rengîn degüldür âl-i destârun senün
Âşikâr oldı şafakdan mihr-i ruhsârun senün
Nâ-güvâra şerbet-i hun-ı cigerdür içdügi
Şîve-i perhîz bilmez çeşm-i bîmârun senün
Cilveger berg-i gül rûyunda reng-i inkılâb
Dehşet-i gülçîn görmüş gibi gülzârun senün
Ben degül Kerrûbiyânı beste-i zencir ider
Nîm-cünbüşle ham-ı zülf-i siyehkârun senün
Gör ne Yûsufsın ki nakd-ı cân ile Âgâhveş
Gâ’ibâne görmeyüp oldum harîdârun senün