Ma‘şûk şûh u gül-ruh-ı pür-hûb-rû gerek
‘Âşık girişme cû vü hezâr ârzû gerek
Deryâ dil olma itme sakın her kenâre meyl
Ey gevher-i yegâne sana âb-rû gerek
Çâk itme ceyb-i ‘ismeti ey şûh-ı dest-i nâz
Endîşe ile kim ana bir gün rüfû gerek
Tâ sürme oldı hâk-i teyemmüm o dîdeye
Erbâb-ı ‘aşka hûn-cigerle vuzû gerek
Oldı bahâr u pây-ı gül ü tarf-ı cûybâr
Âgâh bir nigâr ile câm u sebû gerek