Olduk esîr-i zülf ü ruh-ı yârı görmedük
Düşdük bahâr kaydına gülzârı görmedük
Şebnem kadar da bâde gül ü câmımız da yok
Bezm âhır oldı sâgar-ı ser-şârı görmedük
Söz var su’âl iderse de ‘uşşâkı gâh gâh
Biz ey gönül meger o sitemkârı görmedük
Tâ kuhl-ı hˇ âbı dîde-i ümmîde çekmedük
Âgûşda o devlet-i bîdârı görmedük
Gözden geçürdük ol sanemün dâm-ı zülfüni
Âgâhdan ziyâde giriftârı görmedük