Çekdi el dâmân-ı kûtâh-ı temennâdan gönül
Sâde oldı çün güher kayd-ı ser ü pâdan gönül
Çeşm-i mest-i yârdan âzürdedür ol denlü kim
Vahşet eyler ülfet-i âhû-yı sahrâdan gönül
Olalı hûn-âba nûş dâg-ı gam-ı hatt eylemez
Nükhet-i gülden neşât-ı câm-ı sahbâdan gönül
Dâneveş üftâde iken dâm-ı zülf-i yârdan
Şimdi mânend-i sabâ geçmiş o sevdâdan gönül
Nüsha-i i‘câz u sihr Âgâh bilmez n’idügin
Şerh-i Tecrîd okumuş ancak Mesîhâdan gönül