Ey hâl-i ruhun mâye-i sevdâ-yı mahabbet
Gülzâr-ı ‘izârun çemen-ârâ-yı mahabbet
Sen her ne kadar hüsn ile mümtâz-ı cihânsın
Ben ol kadar âşüfte vü rüsvâ-yı mahabbet
Hûn-âbe-i eşküm mi yâ hûd cûşiş-i dilden
Çıkdı yüze teh cur‘a-i mînâ-yı mahabbet
Oldı meh-i Ken‘âna sezâ dîde-i Ya‘kûb
Erzende güherdür kef-i deryâ-yı mahabbet
Âgâh içerüz subh-ı kıyâmetde olursa
Ol şûh ise ger sâkî-i sahbâ-yı mahabbet