Bir âh ile felek âyînesin siyâh idebilsem
Savâb iderdüm eger böyle bir günâh idebilsem
Olurdum âyîneveş tâ-be-haşr mest-i temâşâ
Tamâm-ı ‘ömrde küstâh bir nigâh idebilsem
Hatâ vü cürmüme ümmîddür ki bakmaya sâkî
Cenâb-ı pîr-i harâbâtı ‘özr-hˇ âh idebilsem
Olurdı dâg-ı dilüm hâl-i rûy deşt-i mahabbet
Çü lâle-sûz-ı dilüm zîver-i külâh idebilsem
Olurdı tâ‘atüm Âgâh hem-nişîn-i icâbet
Ger âstâne-i dildârı secdegâh idebilsem