Hat-âver oldı o şûh-ı girişme-sâz bana
Bu berg-i sebz kadar olmaya niyâz bana
Ne şîşeyem ne sebû-yı meyem ne âyîneyem
Düşer mi seng-i melâmetden ihtirâz bana
Nasîb-i ehl-i suhan kat‘-ı râhat olmakdur
Bir oldı şakk-ı kalemle dehân-ı kâz bana
Mecâz-ı âyîne-i şâhid-i hakîkat olur
İderse lutf-ı Hudâvend keşf-i râz bana
Dimâg-ı sohbet-i dildâr bende yok Âgâh
Rakîb ise geçinür yâr-ı dil-nüvâz bana