Salmış ol meh hâli üzre turre-i zîbâsını
Arturursam n’ola sevdâ üstüne sevdâsını
Olmayınca kuvvet-i bâzû-yı himmet sahtdur
Çekmişüz yârun kemân-ı nâz u istignâsını
Sad-gül-i bî-hâr-ı nâzın çekmişüz her hârdan
Görmedin gülzâr-ı dehrün bir gül-i ra‘nâsını
Bir müferrihdür leb-i cânân ki Eflâtûn-ı dehr
Eylemiş ârâyiş-i dürc-i ‘adem eczâsını
Hatt-ı ruhsârında var bir tâze-mazmûn hayf kim
Lafzını anlar bulunmaz kim bilür ma‘nâsını
Zulmet-i gam dilden olmaz eşk ile Âgâh mahv
Cûşiş-i deryâ gidermez ‘anberîn sevdâsını