Bakma ol gülşene kim dest-i sabâ gülçîndür
Sîlî-i bâd ile ruhsâr-ı güli rengîndür
Dîde-i âyîneden hüsnine tahsîn ister
Nâzenînüm o kadar ‘işveger ü hodbîndür
Telh-kâm-ı ebed itse n’ola Ferhâd gamı
Duhter-i rez dahı öz başına bir Şîrîndür
Oldı ber-hemzede cem‘iyyet-i yârân-ı safâ
Felek-i tâli‘imüz hayf ki bî-Pervîndür
İtdi bir ‘asrda Âgâh temennâ-yı neşât
Ki dil-i merdüm-i dîvâne bile gamgîndür