‘Âşıkun âhını sanma dil-i çâkindendür
Yâr-ı bî-rahm ile tab‘-ı gile nâkindendür
Bâdesüz seyr-i gülistân bana âteş gibidür
Zevk bahşâlıgı bâgun dahı tâkindendür
‘Âşıkun âb-ı şirişk âteş-i âhı n’itsün
Hass-ı bîgâne-perest oldıgı hâkindendür
Gâh lutf itse de ‘uşşâka terahhum sanma
Çok cefâ itmedügi bîm-i helâkindendür
Nâl-i ma‘nî n’ola dildâde ise Âgâha
Burka‘-ı fikr-i suhan dâmen-i pâkindendür