Candarmalar genç efeyi sardılar
Kırk ölümden beğendiğin sordular
Kızanları bir bir yere serdiler
Sarı Zeybek kara sürmez şanına
Erlik için kıyar kendi canına
Nasıl olsa uçar da can kalır ten
Bir ah tuttu şu dağları derinden
Srı Zeybek vuruldu üç yerinden
‘Yazık olsun Telli Doru Şanına
Eğil de bak mor cepkenin kanına’
Sarı Zeybek gün batarken vuruldu
Nabızları yavaş yavaş duruldu
Gözlerine kara perde gerildi
Yiğit başı düşüp kaldı yanına
Bakmaz oldu mor cepkenin kanına
Sarı Zeybek öldü sanma Diridir,
O, dağların yine eşsiz eridir,
Bütün kızlar artık onun yarıdır
Vurulmuştur hepsi onun ününe
Can atarlar şimdi gerdek gününe
Sarı Zeybek şimdi artık masaldır,
Sanma yıllr şerefini azaltır
Yiğitlerin dillerinde meseldir
Er kişiler kıyar da öz canına
Bir damlacık leke sürmez şanına….
1940