Gönül bir güzeli sevmiş ayrılmaz
Dolanır peşinde çoban misali
Hiç kimse bu derdin dermanın bilmez
Azmış yaraları perişan hali
Lokman çare bulmaz yoktur Eflatun
Yardan ayrılması ölümden çetin
Elde endaz ettim bu aşkın atın
Terkettim sılayı vatanı ili
Ferhat Şirin’çin kestiği taşlar
Benim senin için döktüğüm yaşlar
Seni yaksın beni yakan ateşler
Yaktı bu sinemi savruldu külü
Arılar bal için bekler petekler
Alır her çiçekten verir emekler
Mecnun Leyla için pınarı bekler
Ben de bir yar için olmuşum deli
Evvelden var idi bu sevda bende
İlikte damarda cesette canda
Ölünce hu çeksin kemiğim sinde
Dünyada durunca Veysel’in dili