Böcek Ve Ten Şiiri – Nurullah Genç

Bir mezarın kalbine kırağı düştüğünde
Açar yüzünü mahfuz
Böcek ve ten buluşur cüzamlı bir nehirde

Toprak aramaz artık suya giden yolları
Açar ağzını sonsuz
Ten bulanık bir hayal; böcek şimdi zehirde