Bunları da Okuyun

    Konuşma Şiiri – Halil Cibran

    29 Aralık 2021

    Fırtına Şiiri – Abdullah Tukay

    29 Aralık 2021

    Baharı Görmedim Şiiri – Neşet Ertaş

    29 Aralık 2021

    Ağacım Şiiri – Orhan Veli Kanık

    29 Aralık 2021

    Ben Bilemem Şiiri – Pir Sultan Abdal

    29 Aralık 2021

    Kavuşmak Gibi Ayrılmak da… Şiiri – Adnan Satıcı

    29 Aralık 2021

    Porno Şiiri – Attila İlhan

    28 Aralık 2021

    Ne Devrân Muvâfık Şiiri – Baki

    29 Aralık 2021

    Wittgenstein Şiiri – Cevat Çapan

    29 Aralık 2021

    Zamanlar Şiiri – Melih Cevdet Anday

    29 Aralık 2021
    Facebook Twitter Instagram
    Facebook Twitter Instagram
    Şiirhane
    • Anasayfa
    • Dönemler
      • Cumhuriyet Dönemi
      • Yedi Meşaleciler
      • Fecr-i Ati Topluluğu
      • Garipçiler (1. Yeni)
      • Halk Edebiyatı
      • İkinci Yeniciler
      • Milli Edebiyat
      • Öz (Saf) Şiir Dönemi
      • Tanzimat Edebiyatı (1. Dönem)
      • Tanzimat Edebiyatı (2. Dönem)
      • Tekke ve Tasavvuf Edebiyatı
      • Toplumcu Gerçekçi Şiir Dönemi
      • Servet-i Fünun Edebiyatı
    • Yabancı Şairler
    • Rastgele Şiir
    • İletişim
    Şiirhane
    Anasayfa»Cahit Zarifoğlu»Altı Üstü İnsanlığın Şiiri – Cahit Zarifoğlu

    Altı Üstü İnsanlığın Şiiri – Cahit Zarifoğlu

    Cahit Zarifoğlu- Cahit Zarifoğlu
    Telegram VKontakte Facebook Twitter Pinterest LinkedIn Tumblr Email WhatsApp
    Paylaşın
    Facebook Twitter LinkedIn Pinterest Email

    Hayvana bak
    İnsan ait bir grafiği gagalıyor
    Hayvan hayvan olmaya ama
    İnsana ait bir lakırdıyla
    Dolanıyor

    Yeryüzü bir İstanbul daha açarsa
    Katsı mahsusayla söylüyorum
    Kesik bir katır başı gibi
    Ölü ağzından çıkarır çatal dilini
    Haliç

    Oysa aynı Haliç
    Aldulhakim hazretlerinin
    Ayağı altında nazarı önünde
    Tahtı saadetinde
    Berrak bir suydu

    ) alıp götürdüler
    sarığını yere atıp tekmelediler
    Haliç
    o berrak su
    zehir kustu

    ) sancılanıp ölen
    üzüntüden
    kapımızı her bırakıp giden
    bir rahmet kucağı
    bir siklet bir yük

    ) alıp götürdüler
    neden tekrar başa dönüyorum bu mısrada
    Ha? ! !
    Çünkü şiir yetmedi
    kalemi atıp ayağa kalkıyorum
    bağırıyorum:

    Öğürtülü karınlarına çarçakıl doldurun
    Domuz başlarına çuvaldız sokun
    Öyle bir hayal çatlatın
    Böyle bir hayal çatın

    Öyle bir gerçek
    Böyle bir gerçek
    Gözümün önünde resmi
    Bir akrabası gösterdi
    Bak dedi
    Ne yaptılar
    İlim ve hikmet dolu veliyi..

    resim:
    Ölümünden bir vakit önce
    Sorgular
    Gece Gündüz Gece
    Ne ekmek ne su

    Ne ibrik
    Ne bir taharet köşeciği
    Kolları bağlı
    Gözleriyle abdest alıyordu
    Zihniyle kılıyordu namazlarını

    resim:
    Mintanının baş düğmesi kopmuş
    Aman Allahım başı açık
    Karışık saçları alnı kaşları
    Kocaman ve dolu bakışların üstüne sarkmış
    Seksenaltı yılık ömrün üstüne

    Ve yine de sabah güzel olack ha!
    Koltuğun hemen altında
    Saten geceliğin yırtmacı
    Kan revan bir öpüş
    Hırslı
    Paralı

    Az sonra saat dört kırkiki
    Pi – Em

    Kancık bir dörtnal sesi
    Kaçıyorlar yine vurup

    Haydi ahbap
    Tekke miskinler tekkesi
    Sen sız ve bekle
    Bir gözün hafifçe aralık
    Bilinç uyanık çünkü kan gölünde bu kayık

    sız ve bekle
    Elinde bir gürz bir takke
    Tekke Takke. Ha Hay!

    Ve güzel sabah olacak
    ) geçişleri anlıyor musun
    Körpe beden körpe para
    Hayvana bak gözün onda
    Kafatasının içi insana ait bir beyin

    Ayaklarında iskarpin
    Nal içi
    Gördün mü vur ha vur ha

    Ve sabah güzel oldu
    Şöyle yan gelmiş yatıyordu
    Semiriyordu
    Bir iğne ucuyla dokunsalar ağlıyordu
    Havlıyordu
    Acıya hiç dayanamıyordu

    Şöyle bakıyoruz
    Eğilip
    Şöyle bakıyoruz
    Silkinip
    Şöyle bakıyoruz şöyle

    Gözyaşı yassak
    Gaflet idam
    Acele el keser
    Gevezelik dil

    Şöyle bakıyoruz
    Şöyle bakıyoruz şöyle
    Şöyle bakıyoruz
    Şöyle bakıyoruz şöyle

    ) Aktör gibi oynayın bu satırları
    Halayını çekin halayını
    Sporunuz bol olsun
    Ballı börek ağzınıza lokma olsun

    Merak etme sen
    Şiştikçe şişiyor
    Şiştikçe inceliyor derileri

    Altı Üstü İnsanlığın Şiiri - Cahit Zarifoğlu Altı Üstü İnsanlığın Şiiri - Cahit Zarifoğlu şiiri Cahit Zarifoğlu şiirleri
    Paylaşın Telegram VKontakte Facebook Twitter Tumblr WhatsApp

    Yazarın Diğer Şiirleri

    Yaşamak Güzel Şiiri – Cahit Zarifoğlu

    Su Şiiri – Cahit Zarifoğlu

    Yaşamak Şiiri – Cahit Zarifoğlu

    Şehriyar Şiiri – Cahit Zarifoğlu

    Sevgili Dostum Şiiri – Cahit Zarifoğlu

    Özetler Şiiri – Cahit Zarifoğlu

    Bunları da Okuyun

    Adım Gibi Biliyorum Şiiri – Ahmet Selçuk İlkan

    28 Aralık 2021

    Seni Düşünen Türkü Şiiri – Afşar Timuçin

    29 Aralık 2021

    Suçlama Beni Şiiri – Ahmet Telli

    28 Aralık 2021

    Barbar Senfoni Şiiri – Ali K. Metin

    29 Aralık 2021
    Bizi Takip Edin
    • Facebook
    • Twitter
    • Instagram
    Çok Okunanlar
    Attila İlhan

    Yorgun Serüvenci Şiiri – Attila İlhan

    Attila İlhan

    ben yeşil bir su içtim onsekiz emirgân’da içtim temmuz’da bütün karadeniz akıyordu rüzgâr çözülmüştü ay…

    Bebeğe Sitem Şiiri – Abdurrahim Karakoç

    28 Aralık 2021

    Şimdiden Bir Hatırasın Şiiri – Didem Madak

    29 Aralık 2021

    Gelsin (Bizden Selam Olsun) Şiiri – Gevheri

    29 Aralık 2021
    Hakkımızda
    Hakkımızda

    Şiirsiz kalmayın!

    İletişim: [email protected]

    Şiirler

    Bahçuvan Kızıyım Bende Ar Olmaz Şiiri – Ignac Kunos

    29 Aralık 2021

    Ölü Şiiri – Adnan Satıcı

    29 Aralık 2021

    Nasıl Doğuyorsa Çölde Palmiyeler Şiiri – Jose Marti

    29 Aralık 2021
    Etiketler
    Ruhsati şiirleri Karacaoğlan şiirleri Agah şiirleri Necip Fazıl Kısakürek şiirleri Aziz Mahmud Hüdayi şiirleri Pir Sultan Abdal şiirleri Abdurrahim Karakoç şiirleri Ahmet Selçuk İlkan şiirleri
    Facebook Twitter Instagram
    • Anasayfa
    • İletişim
    © 2026 Şiirhane.
    Tüm hakları edebiyatın birbirinden kıymetli şairlerine aittir.

    Aradığınız şair veya şiirden birkaç kelime yazın.