Bunları da Okuyun

    Bahar Oldu Akar Sular Çayıra Şiiri – Ignac Kunos

    29 Aralık 2021

    Esselam Aşık Var İse İşte Meydan Şiiri – Ruhsati

    29 Aralık 2021

    Hızla Akan Mızrak Şiiri – Cahit Zarifoğlu

    29 Aralık 2021

    Muhammet Ali’nin Güzel Yolları Şiiri – Pir Sultan Abdal

    29 Aralık 2021

    Hikaye Şiiri – İlhan Berk

    29 Aralık 2021

    İntihar Tutuklusu Şiiri – Sedat Umran

    29 Aralık 2021

    Gitmiş Şiiri – Aşık Sümmani

    29 Aralık 2021

    Meyledip Devranın Rızkı Peşine Şiiri – Alper Gencer

    29 Aralık 2021

    Çün Kim Sabâh İre Sabûha Şitâb İt Şiiri – Ahmedi

    29 Aralık 2021

    Olur Da Hani! Şiiri – Ahmet Selçuk İlkan

    28 Aralık 2021
    Facebook Twitter Instagram
    Facebook Twitter Instagram
    Şiirhane
    • Anasayfa
    • Dönemler
      • Cumhuriyet Dönemi
      • Yedi Meşaleciler
      • Fecr-i Ati Topluluğu
      • Garipçiler (1. Yeni)
      • Halk Edebiyatı
      • İkinci Yeniciler
      • Milli Edebiyat
      • Öz (Saf) Şiir Dönemi
      • Tanzimat Edebiyatı (1. Dönem)
      • Tanzimat Edebiyatı (2. Dönem)
      • Tekke ve Tasavvuf Edebiyatı
      • Toplumcu Gerçekçi Şiir Dönemi
      • Servet-i Fünun Edebiyatı
    • Yabancı Şairler
    • Rastgele Şiir
    • İletişim
    Şiirhane
    Anasayfa»Yabancı Şairler»William Shakespeare»Sone 127 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 127 Şiiri – William Shakespeare

    William Shakespeare- William Shakespeare
    Telegram VKontakte Facebook Twitter Pinterest LinkedIn Tumblr Email WhatsApp
    Paylaşın
    Facebook Twitter LinkedIn Pinterest Email

    Eski günlerde güzel demezlerdi esmere,
    Güzel sayılsa bile başka olurdu adı;
    Ama artık erişti uzak düştüğü yere,
    Hiçlikle lekelenen güzel hışma uğradı:
    Herkes ele alınca Yaradanın gücünü;
    Çirkini güzel yapan takma yüz yaratılır,
    Ne kutsallığı kalır güzelliğin, ne ünü,
    Utanç içinde yaşar, bir köşeye atılır.
    Onun için dostumun kaşı gözü kapkara,
    Uğradığı haksızlık ona yas getirmiştir;
    Her yönden eşitse de güzel sarışınlara
    Varlığa uzanan dil, günahına girmiştir.

    Yasa bürünse bile yaraşır üzüntüler,
    Dili dönen kimseler güzel işte budur der.

    Sone 127 Şiiri - William Shakespeare Sone 127 Şiiri - William Shakespeare şiiri William Shakespeare şiirleri
    Paylaşın Telegram VKontakte Facebook Twitter Tumblr WhatsApp

    Yazarın Diğer Şiirleri

    Sone 49 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 48 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 47 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 46 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 44 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 45 Şiiri – William Shakespeare

    Bunları da Okuyun

    Kuşatma Şiiri – Ali Yüce

    29 Aralık 2021

    Duvara Astığım Şiiri – Özdemir Asaf

    29 Aralık 2021

    Annemle İlgili Şeyler Şiiri – Didem Madak

    29 Aralık 2021

    Hatıralarımı Yazma Şiiri – Ahmet Telli

    28 Aralık 2021
    Bizi Takip Edin
    • Facebook
    • Twitter
    • Instagram
    Çok Okunanlar
    Dadaloğlu

    Biter Kırşehir’in Gülleri Biter 1 Şiiri – Dadaloğlu

    Dadaloğlu

    Çıktım yücesine seyran eyledim Cebel önü çayır çimen görünür Bir firkat geldi de coştum ağladım…

    Saki-i Devranın Meyhanesinde Şiiri – Seyrani

    29 Aralık 2021

    Hayır Şiiri – Süreyya Berfe

    29 Aralık 2021

    Dünya Belası Şiiri – Abdurrahim Karakoç

    28 Aralık 2021
    Hakkımızda
    Hakkımızda

    Şiirsiz kalmayın!

    İletişim: [email protected]

    Şiirler

    Ara Ki Bulasın Şiiri – Coşkun Ertepınar

    29 Aralık 2021

    Perdeler Şiiri – Necip Fazıl Kısakürek

    28 Aralık 2021

    Kapalı Mekân Şiiri – İbrahim Tenekeci

    29 Aralık 2021
    Etiketler
    Ahmet Selçuk İlkan şiirleri Necip Fazıl Kısakürek şiirleri Aziz Mahmud Hüdayi şiirleri Abdurrahim Karakoç şiirleri Ruhsati şiirleri Agah şiirleri Karacaoğlan şiirleri Pir Sultan Abdal şiirleri
    Facebook Twitter Instagram
    • Anasayfa
    • İletişim
    © 2026 Şiirhane.
    Tüm hakları edebiyatın birbirinden kıymetli şairlerine aittir.

    Aradığınız şair veya şiirden birkaç kelime yazın.