Bunları da Okuyun

    Ruhlarun âyînedür bakdukca ehl-i hâl ana Şiiri – Aşık Çelebi

    29 Aralık 2021

    Gülüşün Şiiri – Pablo Neruda

    29 Aralık 2021

    Rubailer-15 Şiiri – Ömer Hayyam

    28 Aralık 2021

    Gökyüzü Saatleri Şiiri – Arif Ay

    29 Aralık 2021

    Birlik Şiiri – Mehmet Akif Ersoy

    28 Aralık 2021

    Mukayeseli Tahlil Şiiri – Abdurrahim Karakoç

    28 Aralık 2021

    Hayıf Bana Yazık Bana Vah Bana Şiiri – Yunus Emre

    29 Aralık 2021

    Kerem Eylesin (Dilber Bize) Şiiri – Karacaoğlan

    29 Aralık 2021

    Üçgen Şiiri – Attila İlhan

    28 Aralık 2021

    Yosmam Uzak Durma Yakın Gel Yakın Şiiri – Ruhsati

    29 Aralık 2021
    Facebook Twitter Instagram
    Facebook Twitter Instagram
    Şiirhane
    • Anasayfa
    • Dönemler
      • Cumhuriyet Dönemi
      • Yedi Meşaleciler
      • Fecr-i Ati Topluluğu
      • Garipçiler (1. Yeni)
      • Halk Edebiyatı
      • İkinci Yeniciler
      • Milli Edebiyat
      • Öz (Saf) Şiir Dönemi
      • Tanzimat Edebiyatı (1. Dönem)
      • Tanzimat Edebiyatı (2. Dönem)
      • Tekke ve Tasavvuf Edebiyatı
      • Toplumcu Gerçekçi Şiir Dönemi
      • Servet-i Fünun Edebiyatı
    • Yabancı Şairler
    • Rastgele Şiir
    • İletişim
    Şiirhane
    Anasayfa»Yabancı Şairler»William Shakespeare»Sone 134 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 134 Şiiri – William Shakespeare

    William Shakespeare- William Shakespeare
    Telegram VKontakte Facebook Twitter Pinterest LinkedIn Tumblr Email WhatsApp
    Paylaşın
    Facebook Twitter LinkedIn Pinterest Email

    İyi anlıyorum: o, senin oldu bu sefer.
    Arzuna boyun eğdim adayarak kendimi.
    Vazgeçerim kendimden, yeter, bana geri ver
    Öteki benliğimi, dirlik düzenliğimi.
    Ne sen buna. razısın, ne o özgür kalmaya,
    Çünkü sen aç gözlüsün, onun tertemiz kalbi;
    Benim için kefalet belgesini yazdı ya,
    O da sana sımsıkı bağlandı benim gibi.
    Güzelliğin alıyor hakkı olan kazancı;
    Tefecisin, faizin alıp son kuruşunu,
    Benim borcum için o dosttan oldun davacı,
    Ben kötüye kullanıp yitirmiş oldum onu.

    Ben dostumu yitirdim; hem o sendedir, hem ben,
    Kurtulmadım ben hâlâ, o borcu ödemişken

    Sone 134 Şiiri - William Shakespeare Sone 134 Şiiri - William Shakespeare şiiri William Shakespeare şiirleri
    Paylaşın Telegram VKontakte Facebook Twitter Tumblr WhatsApp

    Yazarın Diğer Şiirleri

    Sone 49 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 48 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 47 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 46 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 44 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 45 Şiiri – William Shakespeare

    Bunları da Okuyun

    Sana Bunca Yangından Şiiri – Ahmet Necdet Sözer

    29 Aralık 2021

    Hatırlar Mısın? Şiiri – Ahmet Selçuk İlkan

    28 Aralık 2021

    Peyzaj Şiiri – Özdemir Asaf

    29 Aralık 2021

    Giderayak Şiiri – Ahmet Cemal

    29 Aralık 2021
    Bizi Takip Edin
    • Facebook
    • Twitter
    • Instagram
    Çok Okunanlar
    Ömer Hayyam

    263 Nolu Rubai Şiiri – Ömer Hayyam

    Ömer Hayyam

    263 Gönlün temiz mi hocam, kanıtın var mı? Gösterişten başka bir anıtın var mı? Hırkan,…

    Erzurum Radyosu Şiiri – Ali Ayçil

    29 Aralık 2021

    Kanto XXXIII Şiiri – Ahmet Ada

    29 Aralık 2021

    Gölde Şiiri – Gülten Akın

    29 Aralık 2021
    Hakkımızda
    Hakkımızda

    Şiirsiz kalmayın!

    İletişim: [email protected]

    Şiirler

    Ey Yaranlar Ey Kardaşlar Şiiri – Yunus Emre

    29 Aralık 2021

    Uyanış Şiiri – Oğuz Tansel

    29 Aralık 2021

    Efsane Şiiri – Orhan Veli Kanık

    29 Aralık 2021
    Etiketler
    Ruhsati şiirleri Karacaoğlan şiirleri Abdurrahim Karakoç şiirleri Pir Sultan Abdal şiirleri Ahmet Selçuk İlkan şiirleri Necip Fazıl Kısakürek şiirleri Agah şiirleri Aziz Mahmud Hüdayi şiirleri
    Facebook Twitter Instagram
    • Anasayfa
    • İletişim
    © 2026 Şiirhane.
    Tüm hakları edebiyatın birbirinden kıymetli şairlerine aittir.

    Aradığınız şair veya şiirden birkaç kelime yazın.