Bunları da Okuyun

    Softaya Sorular Şiiri – Mahzuni Şerif

    29 Aralık 2021

    Işığın Örümcek Ağı Şiiri – Osip Mandelstam

    29 Aralık 2021

    Kudüs Şiiri – Nizar Kabbani

    29 Aralık 2021

    Faroz Türküsü Şiiri – Yaşar Miraç

    29 Aralık 2021

    Sevdiğim Kadın Adları Gibi 10/ İrem Şiiri – Akgün Akova

    29 Aralık 2021

    7 / 24 Şiiri – Alper Gencer

    29 Aralık 2021

    Tahmîs-i Gazel-i Necâtî Şiiri – Baki

    29 Aralık 2021

    Yabancı Şiiri – Salih Bolat

    29 Aralık 2021

    Bu Günler Şiiri – Müştak Erenus

    29 Aralık 2021

    Urfalı Şiiri – Uğur Arslan

    29 Aralık 2021
    Facebook Twitter Instagram
    Facebook Twitter Instagram
    Şiirhane
    • Anasayfa
    • Dönemler
      • Cumhuriyet Dönemi
      • Yedi Meşaleciler
      • Fecr-i Ati Topluluğu
      • Garipçiler (1. Yeni)
      • Halk Edebiyatı
      • İkinci Yeniciler
      • Milli Edebiyat
      • Öz (Saf) Şiir Dönemi
      • Tanzimat Edebiyatı (1. Dönem)
      • Tanzimat Edebiyatı (2. Dönem)
      • Tekke ve Tasavvuf Edebiyatı
      • Toplumcu Gerçekçi Şiir Dönemi
      • Servet-i Fünun Edebiyatı
    • Yabancı Şairler
    • Rastgele Şiir
    • İletişim
    Şiirhane
    Anasayfa»Yabancı Şairler»William Shakespeare»Sone 137 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 137 Şiiri – William Shakespeare

    William Shakespeare- William Shakespeare
    Telegram VKontakte Facebook Twitter Pinterest LinkedIn Tumblr Email WhatsApp
    Paylaşın
    Facebook Twitter LinkedIn Pinterest Email

    Aşk denen kör budala, ne yaptın gözlerime?
    Bakıp da görmüyorlar gördükleri her şeyi;
    Bilirler güzellik ne, kısmet olmuştur kime;
    Yine de en kötüyü sanıyorlar en iyi.
    Hayran bakışlarıyla gözler baştan çıkınca
    Her erkeğin yüzdüğü koya demir atmış, bak;
    Şu göz yanılgısına gerekli mi ki kanca
    Takıp kalbimin akıl gücünü bağlı tutmak?
    Neden yüreğim onu kendi yeri bellesin:
    Bilir ki paylaşıyor dünya âlem o yeri?
    Neden gören gözlerim durum bambaşka desin,
    Böyle kem yüzde bulsun en güzel gerçekleri?

    Doğrulukta kalbimle gözlerim yanılarak
    Bu yalan vebasına tutuldular kıskıvrak.

    Sone 137 Şiiri - William Shakespeare Sone 137 Şiiri - William Shakespeare şiiri William Shakespeare şiirleri
    Paylaşın Telegram VKontakte Facebook Twitter Tumblr WhatsApp

    Yazarın Diğer Şiirleri

    Sone 49 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 48 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 47 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 46 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 44 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 45 Şiiri – William Shakespeare

    Bunları da Okuyun

    Neden Sonra Şiiri – Abdurrahim Karakoç

    28 Aralık 2021

    Adını Gelincik Koydum Şiiri – Ali Cengizkan

    29 Aralık 2021

    Yangın Var Şiiri – Can Yücel

    28 Aralık 2021

    Ses Şiiri – Ahmet Telli

    28 Aralık 2021
    Bizi Takip Edin
    • Facebook
    • Twitter
    • Instagram
    Çok Okunanlar
    Enver Gökçe

    Ağıt Şiiri – Enver Gökçe

    Enver Gökçe

    Teller iletmez haber, direkler devrileli Kara habercidir göklerde kuşlar görüleli. Anam, bacım yok içinde, neremdir…

    Bekleyen Şarkı Şiiri – Özdemir Asaf

    29 Aralık 2021

    Sofu Üç Pınarın Gözün Ararsan Şiiri – Kul Himmet

    29 Aralık 2021

    Bir Cin Şiiri Şiiri – Can Yücel

    28 Aralık 2021
    Hakkımızda
    Hakkımızda

    Şiirsiz kalmayın!

    İletişim: [email protected]

    Şiirler

    Bülbül Geçti Gül Oralı Olmadı Şiiri – Alper Gencer

    29 Aralık 2021

    Arkadaş Şiiri – Ali Püsküllüoğlu

    29 Aralık 2021

    Serenad Şiiri – Celal Sılay

    29 Aralık 2021
    Etiketler
    Aziz Mahmud Hüdayi şiirleri Abdurrahim Karakoç şiirleri Necip Fazıl Kısakürek şiirleri Agah şiirleri Karacaoğlan şiirleri Ahmet Selçuk İlkan şiirleri Pir Sultan Abdal şiirleri Ruhsati şiirleri
    Facebook Twitter Instagram
    • Anasayfa
    • İletişim
    © 2026 Şiirhane.
    Tüm hakları edebiyatın birbirinden kıymetli şairlerine aittir.

    Aradığınız şair veya şiirden birkaç kelime yazın.