Bunları da Okuyun

    Şapka Şiiri – Bejan Matur

    29 Aralık 2021

    Yürek Alçı Tutmaz Şiiri – Akif Kurtuluş

    29 Aralık 2021

    Hak Cihana Doludur Şiiri – Yunus Emre

    29 Aralık 2021

    Herkes Gibi… Şiiri – Nazım Hikmet Ran

    20 Mart 2022

    One For The Road Şiiri – Onat Kutlar

    29 Aralık 2021

    Dış Kapının Mandalı Şiiri – Cihan Oğuz

    29 Aralık 2021

    Kovan Meseli Şiiri – Enis Batur

    29 Aralık 2021

    Devrim Şiiri – Necip Fazıl Kısakürek

    28 Aralık 2021

    Gökliman Şiiri – Ahmet Necdet Sözer

    29 Aralık 2021

    Anneler Ve Çocuklar Şiiri – Sezai Karakoç

    29 Aralık 2021
    Facebook Twitter Instagram
    Facebook Twitter Instagram
    Şiirhane
    • Anasayfa
    • Dönemler
      • Cumhuriyet Dönemi
      • Yedi Meşaleciler
      • Fecr-i Ati Topluluğu
      • Garipçiler (1. Yeni)
      • Halk Edebiyatı
      • İkinci Yeniciler
      • Milli Edebiyat
      • Öz (Saf) Şiir Dönemi
      • Tanzimat Edebiyatı (1. Dönem)
      • Tanzimat Edebiyatı (2. Dönem)
      • Tekke ve Tasavvuf Edebiyatı
      • Toplumcu Gerçekçi Şiir Dönemi
      • Servet-i Fünun Edebiyatı
    • Yabancı Şairler
    • Rastgele Şiir
    • İletişim
    Şiirhane
    Anasayfa»Yabancı Şairler»William Shakespeare»Sone 142 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 142 Şiiri – William Shakespeare

    William Shakespeare- William Shakespeare
    Telegram VKontakte Facebook Twitter Pinterest LinkedIn Tumblr Email WhatsApp
    Paylaşın
    Facebook Twitter LinkedIn Pinterest Email

    Benim günahım aşktır,senin erdemin nefret:
    Sevgi günahtır diye günahımdan nefret bu.
    Gel, kendi durumunu benimkine kıyas et,
    Görürsün siteminin ne haksız olduğunu.
    Haklıysa, da o sözler kızıl süsünü bozan
    Ve benimkiler kadar bol sahte aşk senedi
    Düzüp başkalarının yataklarını talan
    Eden dudaklarından işitilmemeliydi.
    Seni sevmem yasaldır; bak, seviyorsun sen de:
    Gözüm sırf sana düşkün,senin gözün onlara;
    Merhamat, yüreğinde kök salıp boy versin de
    Acımanla hak kazan sana acınanlara.

    Aramağa kalkarsan kendi gizlediğini
    Senin kendi örneğin yoksun bırakır seni.

    Sone 142 Şiiri - William Shakespeare Sone 142 Şiiri - William Shakespeare şiiri William Shakespeare şiirleri
    Paylaşın Telegram VKontakte Facebook Twitter Tumblr WhatsApp

    Yazarın Diğer Şiirleri

    Sone 49 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 48 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 47 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 46 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 44 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 45 Şiiri – William Shakespeare

    Bunları da Okuyun

    Öğüt Şiiri – Abdurrahim Karakoç

    28 Aralık 2021

    Unutulmuş Adam Şiiri – Ümit Yaşar Oğuzcan

    28 Aralık 2021

    Asansör Şiiri – Sedat Umran

    29 Aralık 2021

    Şen Olasın Halep Şehri Şiiri – Ahmet Telli

    28 Aralık 2021
    Bizi Takip Edin
    • Facebook
    • Twitter
    • Instagram
    Çok Okunanlar
    Turgut Uyar

    Senfoni Şiiri – Turgut Uyar

    Turgut Uyar

    Önce sesin gelir aklıma Çaresiz kaldıkça hep seni düşünürüm Güzel olan, dolgun başaklardaki sarışın sevinçli!…

    Canlar Canını Buldum Şiiri – Yunus Emre

    29 Aralık 2021

    Ağlayan Kaya Şiiri – Didem Madak

    29 Aralık 2021

    Gece Vakti Kimdir Kapıyı Çalıp Gelen Şiiri – Ataol Behramoğlu

    28 Aralık 2021
    Hakkımızda
    Hakkımızda

    Şiirsiz kalmayın!

    İletişim: [email protected]

    Şiirler

    Mutluluk Şiiri – Archibald Macleish

    29 Aralık 2021

    Senin Yüzünden Şiiri – Niyazi Yıldırım Gençosmanoğlu

    29 Aralık 2021

    Nikâb Açdı Yüzinden Hoş-likâ Gül Şiiri – Ahmedi

    29 Aralık 2021
    Etiketler
    Pir Sultan Abdal şiirleri Abdurrahim Karakoç şiirleri Ahmet Selçuk İlkan şiirleri Ruhsati şiirleri Necip Fazıl Kısakürek şiirleri Agah şiirleri Aziz Mahmud Hüdayi şiirleri Karacaoğlan şiirleri
    Facebook Twitter Instagram
    • Anasayfa
    • İletişim
    © 2026 Şiirhane.
    Tüm hakları edebiyatın birbirinden kıymetli şairlerine aittir.

    Aradığınız şair veya şiirden birkaç kelime yazın.