Kabâ-yı mâ’î içre sanmanuz ol âfet-i cândur
Sipihr-i tâli‘ümden kevkeb-i bahtum dırahşândur
Ya bir âyîne-i ‘âlem-nümâdur cism-i pâkî kim
Safâdan peykerinde sûret-i gerdûn-nümâyândur
Gören dir rû-yı âteş tâbını mâ’î libâs içre
Nümâyân ma‘den-i fîrûzeden la‘l-i Bedahşândur
O nahl-ı nâz-perver var iken gülzâr-ı ‘âlemde
Bilürler ehl-i dil mevzûnluk adı serve bühtândur
Hirâs itse n’ola ol şûh-ı ezrak-pûşdan Âgâh
Bilür bir fitnedür kim sûret-i Hakkdan nümâyândur