Hemîşe sanma gönül câm-ı ergavân çekilür
Gehî şarâb u gehî kâse kâse kân çekilür
Figân ki ol meh-i âteş mizâcı gördükde
Dehânda gonçe-sıfât şu‘le-i zebân çekilür
Beni hayâl-i kadün şöyle nâ-tüvân itmiş
Ki hâme gibi vücûdumda üstühˇ ân çekilür
Gönül bir âfet-i dehrün şikârı olmuş kim
Hadeng-i gamzesi havfından âsmân çekilür
Bu gülşenün nesine ragbet eylesün dil kim
Ne mihnet-i gül ü ne cevr-i bâgbân çekilür
Gurûr-ı tab‘ ile lâf urma şi‘rün Âgâh
Hazer ki bir gün olur tîg-ı imtihân çekilür