Şu denlü virdi safâ câme-i sefîd sana
Ki ‘arz-ı tîregî eyler sabâh-ı ‘îd sana
Ko nîm-i bismil-i nâz u girişme kalsun dil
K’olur mukâbele-i ecr-i sad şehîd sana
İderdi tâ‘at-ı sad-sâlesin rehîn-i mecâz
Bu hüsn ile nazar itseydi Bâyezîd sana
Senünle mihrveş ey çarh-ı sîne-sâf olalum
Bu baht-ı tîre bana ahter-i sa‘îd sana
Hicâb olursa eger böyle zülf-i ye’s Âgâh
Olur mı çehre-nümâ şâhid-i ümîd sana