‘Âcizâne cezbemüzle dilrübâdan kalmazuz
Gözde berg-i gâhuz ammâ kehrübâdan kalmazuz
Sürme gibi çeşmine çeksün felek her subh u şâm
Hâk iderse gayret idüp tûtiyâdan kalmazuz
Rızkımuz gerçi ayagıyla gelür bulur bizi
Hırsı gör ser-geştelükde âsiyâdan kalmazuz
Mevc-i sahbâ gibi gerçi münkesir hâtırlaruz
Bir dil-i işkeste görsek mûmiyâdan kalmazuz
Kalmamuş Âgâh ‘âlemde sa‘âdet tâlibi
Yoksa dehrün olsa insâfı hümâdan kalmazuz