Hezâr-ı meykede gam var şarâb n’itse gerek
Cihân-ı âteşe bir kâse âb n’itse gerek
Olur mı sûziş-i dil bâd-ı âh ile teskîn
Harâret-i meye bâd-ı habâb n’itse gerek
Nigâh-ı germüm ider âftâbı pejmürde
Çeküp yüzine o gül-ruh nikâb n’itse gerek
Gönül ki sûhte-i âteş-i tegâfüldür
İdüp gazâbla mükerrir-i kebâb n’itse gerek
Zamâneden ne kadar derd-i ser çeker Âgâh
Humâr-ı meyden idüp ictinâb n’itse gerek