Gönülde itmeyüp ey nahl-ı gam neşv ü nemâ kopdun
Kopardılar seni himmetle sanma sen sana kopdun
İdersin mihrbânluk ile kim bin bâş hakkundur
Dirîg ey mâh-ı dil-cû kopmadun başa belâ kopdun
Degüldür fitne-cûluk ‘ayb-bînlük şîve-i çeşmün
Anunçün zîb-i destâr olmaga nergis-sezâ kopdun
Ne bilsün çekdügün ey kâmet-i ham-geşte cânânun
Kıyâs eyler ezelden bîd-i mecnûnveş du-tâ kopdun
Durur gözünde yârun bilmez isen kadrini Âgâh
Derinde kemterîn bir hâk düşdün tûtiyâ kopdun