Bilmem ne sihr itdi o şûh-ı perîveşüm
Oldı rakîb birbirine âb u âteşüm
Kaldı cihât-ı sitte gibi bir karârda
Hergîz bu nefgâhda heft olmadı şeşüm
Hˇ âb-ı ferâgat olsa n’ola çeşmüme harâm
Leb-rîz oldı penbe-i dâg ile bâlişüm
Yekdâne gevher-i sadef-i bî-niyâzıyam
Gamhânemün zıyâsı yeter kendi tâbişüm
Kesb-i kemâl mûris-i za‘f ise gam degül
İtdi hilâl-i ‘îd gibi şehre kâhişüm
Âsân müyesser olmayıcak müdde‘â mı var
Âgâh gibi kerem-i taleb olsa hˇ âhişüm