O âfetün diyemem yâr-ı hem-zebânı olaydum
‘Azîm-rif‘at idi hâk-ı âstânı olaydum
Olurdı gülleri remz-âşnâ-yı nâle-i bülbül
Bu gülşenün bir iki hafta bâgbânı olaydum
Bu gıbtagâhda sad-şükr vâki‘ olmadı hergiz
Ki ârzû ile bir gün diyem fülânı olaydum
Gedâ iken felegün gûne gûne nâzı çekilmez
Ne müşgil idi eger şâh-ı kârmânı olaydum
Kemâlin olsa idi zerre denlü ragbeti Âgâh
Cihân-ı ma‘rifetün belki âsmânı olaydum