‘Aceb mi derd-i dilüm olmasa devâ ülfet
Olur mı şîşe-i sad-pâre mûmiyâ ülfet
Meded o şûh-ı cefâ-pîşe oldı gitdükçe
Benümle vahşi vü agyâra âşinâ ülfet
Yine gubâr-ı ser-i kûy-ı yârdan maksûd
Olursa dîde-i ümmîd-i tûtiyâ ülfet
Beni cüdâ iden ol şem‘-i mihr-i pür-nûrdan
Çerâg-ı ‘işreti hiç olmasun ziyâ ülfet
Hezâr şükr ki gülzâr-ı dehrde Âgâh
Füsürde gonçe-i dil olmadı sabâ ülfet