Deryûze ider subh-ı tebessüm dehenümden
Gül-gonçe-i hurşîd açılur yâsemenümden
Ol şem‘-i serâ-perde-i kudsem ki mükerrer
Efrûhtedür şu‘le-i Tûr encümenümden
Ol gülbün-i nevreste-i hüsnüm ki hayâdan
Pûşîde geçer dîde-i gülçîn çemenümden
Yâ zülf-i siyeh yâ müjedür yâ ham-ı ebrû
Bir mûy zuhûr itmedi bî-câ bedenümden
Ol hüsn-i garîbem ki mürûr itse de sad-sâl
Müşkil ki hayâlüm çıka yâd-ı vatanumdan
Çün dîde-i âyîne ser-â-pâ nigeh olsa
Seyr olmaya ‘âşık yine vech-i hasenümden
Kurs-ı meh ü hurşîdi siper itse de gerdûn
Cân kurtaramaz gamze-i nâvek figenümden
Dilber deheninden bu gazel güftedür Âgâh
Teng-i şeker olsa n’ola kâgıd suhanumdan