Mest olduguna ‘âlemi mestâne sanursın
Görsen leb-i bâmı leb-i peymâne sanursın
Nîk ü bed-i nergis gibi bir gözle bakarsın
Her bed-güherî gevher-i yekdâne sanursın
Bir vasl içün âteşlere düşmiş degülüz biz
Ey gonçe-dehen bülbüli pervâne sanursın
Gâhî ele alsan dil-i sad-çâki de cânâ
Fasdun bilürüz lutf degül şâne sanursın
Dîvâne degülsin nesin ey dil haberün yok
Her düşmen-i cân âfeti cânâne sanursın
Ugrarsa yolun külbe-i Âgâha kaçarsın
Bilmem sen o ‘işretgehi gamhâne sanursın