Revâdur eylese def‘-i elem nevâ-yı sebû
Ki cûş-ı bâde-i gülfâmdur sadâ-yı sebû
Safâ-yı meclis-i rindân bî-ser ü pâdur
Tehî bulunmıya deyr-i mugânda câ-yı sebû
Şikest-i tevbe içün seng-i hâreden kalmaz
Egerçi âteş ü âb üzredür binâ-yı sebû
Mürîd-i pîr-i mugân u nedîm-i sâkîdür
‘Aceb mi bûsegehüm olsa dest ü pây-ı sebû
Güşâde eyledi dil gonçesin yine Âgâh
Meger nesîm-i Semerkanddur hevâ-yı sebû