Kemâl-i hüsn ile ol şûh-ı nâzenine hased
Ki ‘ismet eyleye pâkî-i dâmenine hased
Göreydi dest-i nigârin-i yârı gülşende
İderdi dâmen-i gülçîn o âstîne hased
Gönülde var yine bir tâze dâg-ı hasret kim
Nümâyişine ider lâle reşk ü sîne hased
Fütâdelük bana nisbetle buldı mi‘râcın
Ki ragbet ile ider âsmân zemîne hased
Hased hased yine Âgâh yok hased diyecek
Bu ‘âlemün nesi vardur ‘aceb nesine hased