Hayâl-i zülf ü hâlün gitdi çeşm-i hûn-feşân kaldı
Döküldi sürme baht-ı tîremüzden sürmedân kaldı
Bahâ-yı bûs-ı la‘lün gerçi cân nakdıyle erzândür
Gam-ı hicrânunı çekmekle cânâ kimde cân kaldı
Dil-i dîvâne bilmez çîn-i zülfi çîn-i ebrûdan
Egerçi zülf-i müşgîninde yârun çok zamân kaldı
Tagıldı leşger-i gam dahı cism-i nâ-tüvânumdan
Sa‘âdetle hümâlar gitdi ancak üstühˇ ân kaldı
Cihânun cins-i hâtır-hˇ âhı taksîm olıcak Âgâh
Bana tab‘-ı suhandân ile ‘ayş-ı câvidân kaldı