Neler ehl-i dile ol şûh-ı bîgâne-nevâz eyler
Bana nâz ü tegâfül itmez agyâra niyâz eyler
Yanında i‘tibârı zülf ile ‘âşıklarun birdür
Ne denlü hâksâr itse o denlü ser-firâz eyler
Hirâsân olmasun n’itsün gönül kim âhû-yı çeşmi
Hadeng-i gamze-i sayd-efgeninden ihtirâz eyler
Virür keyfiyetin best ü güşâd-ı mevc-i sahbânun
Tebessümle leb-i la‘lün ki gâhî nîm-bâz eyler
Yine yârun hayâli gelmede gark-ı hicâb Âgâh
Bu şeb bilmem kimün peymânesin leb-rîz-i nâz eyler