Şerer-i pervâne âh-ı şu‘le-sûzumdan habersüzdür
Kıyâs eyler ki berk-i âteş-i gayret esersüzdür
Sevâd-ı merdüm-i çeşm-i perî rüyâna nâz eyler
Egerçi sürmeveş cânâ şeb-i ‘âşık sehersüzdür
Niçün gâhî hayâlün itse de teşrîf eglenmez
Harâb-âbâd dil-i vîrânedür ammâ hatarsuzdur
Sipihrün bir degül mi dürd ü sâf u puhte vü hâmı
Bu sâkîden hemân terk-i temennâ derd-i sersüzdür
Nihâl-i hâme-i Âgâhdan gayri bu gülşende
Eger nahl-i tecelli olsa huşk oldukda bersüzdür