Ne çeşm-i fitne-cû ne turre-i pür-pîç u tâb ister
Dil-i dîvâne ancak kendüye bir ıztırâb ister
Leb-i la‘lün cevâb-ı şâfî-i ehl-i tazallümdür
Eger rûz-ı kıyâmet Dâver-i mahşer hesâb ister
Harâbât-ı mugân ma‘mûr olursa n’ola gitdükçe
Ki çeşmün zühd ü takvâhânesin dâ’im harâb ister
Eger ehl-i mahabbetden sen olma bü’l-heves-meşreb
Ki ‘âşıkda misâl-i dilrübâ ‘âlî-cenâb ister
Tekâpû-yı zemîn-i tâze eylerse n’ola Âgâh
Zebân-ı kilk-i mu‘ciz-gû-yı Vâlîden cevâb ister