Çeşmi gâhî ki füsûn itmege bünyâd eyler
Şive vü nâzda sad-mes’ele îcâd eyler
‘Aşk her dem bana rüsvâluk ile müjde ider
İder ammâ ki ne Mecnûn ü ne Ferhâd eyler
Zîb içün sûret-i zîbâsına bakdukça o şûh
Safha-i âyîne-i hâne-i Bihzâd eyler
Kalmamış dâm-ı ser-i zülfüne bend itmege yer
Yoksa ey murg-ı dil âh itmege âzâd eyler
N’ola ger yâr ile agyâr yanında bir ise
‘Aşk hem ka‘be vü hem bütkede âbâd eyler
Mekteb-i ‘aşkda ol şûh-ı edâ-fehm Âgâh
Tıfl-ı endîşemi bir şâ‘ir-i üstâd eyler