Târîh-i Kasr Şiiri – Agah

Âsaf-ı pâk-şiyem ya‘ni Receb Pâşâ kim
‘Âleme şahne-i tedbîri ile virdi nizâm
Nice âsaf ki felek şâl-i şafakfâmından
Râzı olsa ser-i zânûsına eyler ihrâm
Nice âsaf ki siyâset-gerî-i ‘adlinden
Beslenür ‘izzet ile lâne-i şâhinde hamâm
Hˇ âbda olsa ‘atâsı o sadâkatkârun
Dest-i sâyilde uyansa bulunur nakd-i menâm
Rütbe-i kadrini gerdûn diyemem bî-pervâ
Pâye-i rif‘atini derk idemez fehm-i ‘avâm
İktizâ itmek ile ‘âdet-i hayr-endîşî
Ki koya defter-i eyyâmda âsâr ile nâm
İtdi peydâ yine bir kasr-ı ferah-efzâ kim
Görmemiş mislini çeşm-i felek-i mînâfâm
Reşk ider safvetine subh-ı sa‘âdet-pertev
Yeridür revzenesine meh u hurşîd ola câm
Sâha-i dil-keşi ol denlü neşât-efzâ kim
Kalmaz âyîne-i hâtırda gubâr-ı âlâm
Zâhir ü bâtını mahbûbdur ol mertebe kim
Görinür sebze ile dilber-i nev-hatt leb-i bâm
Rûy-ı maksûd-ı takayyüdle bakılsa görinür
Oldı dîvâr u deri tâ o kadar âyînefâm
Ferşi bilmem dil-i sengîn bütândandur kim
Ugrasa bâd-ı sabâ hem ider aheste hırâm
Sakfını sâha-i gülzâra iderdüm teşbîh
Revnak-ı gülşeni de rûzda olsaydı devâm
Kanda bu tarh-ı ‘aceb kanda nukûş-ı Mânî
Hat-ı yâkûta berâber mi olur her hat-ı hâm
Şu‘le hû yâr-ı sehî-kaddur ocâgı ki müdâm
Nâz ile sohbete germiyyet içün itdi kıyâm
Şeh-nişîn sîne girüp itse tefâhur yeridür
Âmidün gögsidür envâ‘-ı şerefle bu makâm
Göz deger olmaya bilmezlük ile nakkâşân
Çekeler safha-i dîvârına nahl-i bâdâm
Sa‘d olup çirk-i nuhûsetden olur tâli‘-i pâk
Havzına baksa Zuhal bâm-ı felekden bir şâm
Bu binâ böyle safâ-bahş u mülûkâne iken
Âferîn dâver-i ‘âlî güher-i hayr-encâm
Olmadın himmet-i ‘âlîsi haberdâr henûz
Ham-ı ebrûsı işâretle anı itdi temâm
Güft ü gûsuz bilür ahvâlini dâ‘ilerinün
Ben ne hâcet ki huzûrunda idem ‘arz-ı merâm
Kanda ben kanda senâ-güsterî-i âsaf-ı ‘ahd
Kâ’ilem şehd-i du‘âsıyla olam şîrîn-kâm
Bî-riyâ hayr du‘âdur ki suda‘ı olmaz
Yeter Âgâh yeter eyleme tatvîl-i kelâm
İde Hakk devlet-i dâreyn ile şâd u hurrem
Hıdmetinde ola ikbâl-i kemer-beste gulâm
Oldı bin şîve ile cilve-nümâ târîhi
Hâne-i ‘adl ola dâ’im bu nev-îcâd makâm